In deze indie-titel ben jij de enige bewoner van een kleine planeet. En hoewel de stilte allicht aangenaam is op momenten, wordt het toch wel erg eenzaam op den duur. Daarom kijk je door jouw telescoop naar nabijgelegen hemellichamen. Wie weet wat daar te doen valt?
Dit is geen retorische vraag…
…want dit is letterlijk de kern van de gameplay loop in het spel van Khayalan Arts. Zo spotte ik bijvoorbeeld een ruimtekat op een ruimterots niet ver van me vandaan. De kleine pluizenbal was niet al te gesteld op mijn aanwezigheid en stond daarom niet bepaald te springen toen ik hem wilde vangen. Maar een kleine val later had ik een huisdier gescoord en ging ik terug naar huis om mijn volgende avontuur te vinden.
Globaal genomen is dit de volledige opzet van het spel. Planeten zijn kleine locaties om te verkennen, met hooguit een handjevol karakters. Ieder heeft zijn eigen questline en niet zelden moet je daarvoor van planeet naar planeet reizen om hun wensen in vervulling te laten gaan, al wordt het heelal gaandeweg voor je geopend wanneer afval in het vacuüm van de ruimte niet langer jouw pad blokkeert.
Even op adem komen
Dit afval was het enige echte obstakel dat ik tijdens mijn demosessie tegenkwam, samen met zuurstofmeter die leegloopt als je bijvoorbeeld de jetpack gebruikt of onderwater vertoeft. Wat dat precies toevoegt aan de beleving is mij nog niet duidelijk, maar met een release in 2024 heeft men nog tijd genoeg om allerlei zaken uit te werken. Laten we hopen dat ze zich niet haasten, want de koddige stijl zal een zeker iemand hier op de redactie wel aanspreken.
Verwachting:
Na met I Need Space gestoeid te hebben, snap ik waar ze naar toe willen, maar de details zijn mij nog wat te vaag om echt een verwachting te kunnen scheppen. Toch denk ik dat er zeker een publiek is voor een ruimte-avontuur als dit.
Reacties (0)
Deel je mening over dit artikel met andere GameQuarter-lezers
Plaats een reactie