LEGO: Dimensions

Sommige dingen zijn tijdloos. Tom & Jerry, Looney Tunes en Spongebob weten al generaties lang zieltjes te winnen, net zoals de IP’s van Nintendo en Disney. Het was dan ook weinig verrassend dat deze twee grootmachten de NFC-markt betraden om de strijd aan te gaan met Activisions Skylanders. Hun debuut heeft echter wel veroorzaakt dat er nog maar weinig bedrijven zullen zijn die zullen pogen te concurreren met deze grote drie. LEGO heeft echter de allure en geschiedenis om deze strijd met vertrouwen tegemoet te zien.

Het feit dat de licentie voor het maken voor de LEGO-games in handen is van Warner Bros is daarbij een gigantisch voordeel voor ontwikkelaar Travelers Tales. Hierdoor kan het namelijk niet enkel karakters van LEGO’s eigen universum nemen zoals LEGO: The Movie, Chima en Ninjago, maar ook licenties van DC, The Wizard Of Oz en Doctor Who gebruiken. Zelfs The Simpsons en Portal komen middels uitbreidingen een kijkje nemen in de wereld van Dimensions.

Don't fix it if it ain't broken

Betekent dat dat de befaamde formule van de LEGO-games hierdoor drastisch omgegooid wordt? Mijn speelsessie wees uit van niet. Nog altijd spelen we in een driedimensionale platformwereld waarin het motto is om alles te slopen en jezelf rijk te maken met studs. Daarbij heeft elk karakter zijn eigen kwaliteiten en krachten die hem of haar bruikbaar maken in specifieke situaties. Alleen nu wordt er een laagje toegevoegd aan deze gameplay.

Die laag kan er zijn dankzij het Toys-to-Life-principe dat wordt toegevoegd in Dimensions. Daarbij heb ik het niet over het feit dat je zelf de portal, karakters en voertuigen in elkaar moet zetten, wat overigens wel een enorm pluspunt is, maar over het feit dat de portal zelf onderdeel is van de gameplay. In het Portal 2-level bijvoorbeeld kun je karakters op verschillende plekken op de Portal zetten om ze te doen groeien of krimpen, wat in je voordeel gebruikt kan worden in verschillende puzzels. Maar dat is niet alles. Hoe je de karakters plaatst bepaalt namelijk ook of ze gebruik kunnen maken van de blauwe of oranje portal.

In het andere level dat ik speelde op Gamescom, welke vermoedelijk van Doctor Who afkwam, moest ik één van de andere vijf modi van de portal gebruiken. Hiermee kon ik mijn karakters uitrusten met verschillende elementen als vuur en bliksem om de wereld om me heen te beïnvloeden. Zo kon de vurige Gandalf een muur van ijs laten smelten en laadde de geëlektrocuteerde Doctor een generator op. Het revolutioneert de LEGO-formule niet, maar het zal ongetwijfeld veel heel wat (kinder)hartjes sneller laten kloppen en dan zijn de kleine verbeteringen en vernieuwingen al genoeg.

Conclusie

Je hoeft voor vernieuwing in LEGO: Dimensions niet veel verder te kijken dan de portal voor het beeldscherm. De manier waarop je jouw karakters hierop plaatst zorgt steeds weer voor andere gameplay-elementen, die het geheel toch weer fris laten aanvoelen ondanks dat er maar weinig veranderd is ten opzichte van vorige LEGO-games. Maar waarom zou je ook veranderen wat werkt?