Metal Gear Solid: Peace Walker

Hideo Kojima stopt na Metal Gear Solid 4: Guns of the Patriots? Gelukkig voor ons houdt de geestelijke vader van de Metal Gear Solid franchise zich niet aan zijn belofte. Op de afgelopen E3 werd naast Rising ook Peace Walker aangekondigd, een gloednieuw PSP avontuur met opnieuw Naked Snake in de hoofdrol. Geen spin-off dit keer zoals bij Portable Ops het geval was, maar een echt vervolg dat ongetwijfeld verplichte kost zal zijn voor de fans.

Met Kojima aan het roer weet je dat het in ieder geval niet mis kan gaan. Zo is hij niet alleen verantwoordelijk voor het script van de game, maar neemt hij ook de rol van producer voor zijn rekening. En wanneer je ook nog eens de belangrijkste mensen van het Metal Gear Solid 4 team achter de computers zet, blijkt dat dit niet zomaar een tussendoortje is voor het aankomende Rising. Gelukkig maar, want we zijn bang dat we op die titel nog een lange tijd zullen moeten wachten.

Ondertussen kijken we dan ook uit naar het verdere verloop van de Koude Oorlog in de jaren '70. Zoals we van de reeks gewend zijn, kent Peace Walker een deels realistisch, deels fictief verhaal waarin de wereldvrede op het punt staat in te storten. De oorzaak is deze keer een onbekende maar goed georganiseerde militaire organisatie die de macht weet te grijpen in Costa Rica. Aangezien de regering niet over een leger kan beschikken, zit er niets anders op dan in het geheim de 'Militaires Sans Frontières' in te schakelen. Onder leiding van Naked Snake (Peace Walker speelt zich na Snake Eater en Portable Ops af) gaat deze groep huurlingen op pad om de alom gevreesde Derde Wereldoorlog te voorkomen.

Deze keer hoeft Snake dus niet alles in zijn eentje doen. Voor het eerst in de reeks kun je online met maximaal twee of vier man in meer dan honderd missies aan de slag. Bovendien kun je elke missie op ieder moment opnieuw doorlopen. Verder zijn er in totaal vier verschillende Snake skins, elk met hun eigen wapens en vaardigheden. Zo is de Jungle Camo Snake het best geschikt voor de wat stillere aanpak, terwijl de Heavy Combat Snake vanzelfsprekend grof geschut in handen heeft.

Dat de co-op mode ook nieuwe mogelijkheden met zich meebrengt, spreekt voor zich. Spelers kunnen elkaar bijvoorbeeld reviven, posities van vijanden doorgeven en ammunitie en dergelijke delen zonder dat de actie daarvoor wordt onderbroken. Hetzelfde geldt overigens ook voor de Codec gesprekken, met als grote verschil de mogelijkheid zelf vrij te bewegen. Ook leuk is de terugkeer van de kartonnen doos, waarin dit keer twee Snakes zich kunnen verstoppen voor nietsvermoedende vijanden. Geen Metal Gear Solid zonder de humor van meneer Kojima.

De sfeer van de jungles en rotsvlaktes heeft opvallend veel weg van die uit Metal Gear Solid 3: Snake Eater. En wie het eerste deel met Big Boss gespeeld heeft, weet dat dit geen slechte zaak is. Daarnaast is het opvallend hoe dicht Peace Walker de vijf jaar oude grafische pracht van deze PlayStation 2 titel weet te benaderen. Het is daarom niet moeilijk om te zeggen dat dit met afstand de mooiste PSP titel is die we tot nu toe gezien hebben. Uiteraard draait het niet alleen maar om visuele krachtpatserij, en Kojima begrijpt dat ook wel. Naast de verbluffende in-game cutscenes worden veel dialogen uitgelegd aan de hand van artistieke comics. Deze zijn niet alleen een lust voor het oog, maar ook interactief doordat je op sommige momenten over kan schakelen naar een first-person view en/of in kan zoomen. Het zijn de kleine details die reeks altijd al hebben gekenmerkt.

Conclusie

De productiewaarde van Metal Gear Solid: Peace Walker zijn voor een handheld game ontzettend hoog, en alleen daarom al is dit een titel om goed in de gaten te houden. De typische Metal Gear Solid formule in combinatie met enkele kleine en grote vernieuwingen (lees: co-op) belooft in ieder geval heel wat. Als PSP-eigenaren dit jaar één topper zouden moeten aanschaffen, laat het dan deze zijn.