Aan Occupy Mars: The Game is te zien dat de ontwikkelaars bij Pyramid Games de multimiljardair Elon Musk op een hoog in het vaandel hebben staan. De raket lijkt enorm veel op de Starship van SpaceX en zoals ze het laten zien, heeft het zeker iets weg van de visie die door deze extravagante miljardair wordt tentoongesteld. Er is een basis met een heel doolhof aan gangen, grote glazen koepels die dienst doen als kassen om gewassen te laten groeien, grote tanks met brandstof en enorm veel zonnepanelen om deze basis van stroom te voorzien. Er zijn drie manieren om de game te spelen, namelijk campaign, free play en tutorials. De campaign bevat een verder niet heel ingewikkeld verhaal en free play is precies wat het zegt, namelijk een soort sandbox mode. De tutorial heeft weinig vlees in de kuip, maar het is altijd goed dat die speelbaar zijn zonder dat je een nieuwe game moet starten.
Hoe een simulator onverwacht horror-elementen bevat
De campaign begint met het mooiste moment van de game, namelijk het maken van jouw personage. Hoewel dit tegenwoordig bij bijna iedere game is, hebben ze dit op een bizarre manier in deze game geïmplementeerd. Mijn personage heeft iets weg van iemand die al jaren dood had moeten zijn. Een onnatuurlijk uitziende man die meer grijs dan bleek is met vies grijs vlassig lang haar en een ranzige snor. Ik kan niet meer goed slapen sinds ik het gezicht van deze man heb gezien. Het erge is dat het niet zo gek veel uitmaakt wat je doet. Wil je liever spelen met een persoon met een meer donkere huidskleur, dan lijkt het ook meteen op een soort wandelende blok bruinkool uit de hel met haar. Het is geen gezicht en dat is precies waarom ik het geweldig vind. Dit doet mij ook echt weer denken aan de character creation bij The Elder Scrolls IV: Oblivion. Wat je ook doet, de personages lijken altijd op elkaar en in dit geval zijn ze ook klaar om je nachtmerries voor de rest van je leven te bestormen. Of je hier de game door wilt spelen of niet, niemand kan ontkennen dat de character creation iets compleet anders is dan bij andere games.

Na het maken van jouw personage, ga je door naar de game. Een raket landt op een basis op de beroemde rode planeet Mars; het zou ook apart zijn als het een andere planeet is gezien de titel. Je ziet meteen dat de graphics niet van deze tijd zijn. Het voelt een beetje slordig aan en ik moest echt wel even mijn best doen om hier langs te kijken. Het gaat hier niet om een AAA-productie van een grote uitgever, maar om een relatief kleine ontwikkelaar, die een behoorlijk ambitieus project maakt. Eenmaal geland krijg je het advies om in te loggen op een PC en wat tutorials te volgen, zodat je een beetje gevoel krijgt bij de mechanics van de game. Hoewel dit niet echt nodig was voor iemand die wel vaker een survival simulator heeft gespeeld, geeft het wel inzicht in de mogelijkheden. Zo zie je eigenlijk al meteen dat overleven op Mars afhankelijk is van een constante toevoer aan zuurstof. Deze zuurstof wordt uit vochtdeeltjes gehaald en om die te genereren is stroom nodig. Stroom is van noodzakelijk belang en de tutorials geven je een inkijk in hoe complex het beheren van de stroom kan worden. Ook krijg je te zien hoe je grondstoffen uit rotsen kunt halen, met behulp van een drilboor of een voertuig.
Wanneer de tutorials zijn afgerond, ga je de basis in. Rondlopend in de basis valt enorm op hoe stroef de gameplay verloopt. Soms loop je tegen onzichtbare muurtjes op en ook de performance laat de wensen over. Je schokt en hobbelt door de spelwereld op een manier die net niet storend is. Je raakt wat aan de praat met personages en die willen dat je iets voor ze doet. Zo leer je hoe je om moet gaan met voedsel en dat je altijd je helm op moet doen wanneer je naar buiten gaat. Het is en blijft Mars en daar is, zoals ik net al aangaf, niet erg veel zuurstof. Als je buiten bent, moet je een robot repareren en om dit te doen moet je naar een centraal punt van de basis. Als je daar bent zie je hoe de raket waarmee jij bent geland weer opstijgt, een motor afbreekt en de raket neerstort op Mars. De hele basis wordt door de explosie die daarop volgt vernietigd. Door de knal word je naar achter geworpen.
Als je eenmaal bij bent gekomen weet je dat het mis is. De basis is volledig onbruikbaar. Er waren drie raketten en je moet maken dat je bij de tweede kunt komen. Dit lukt niet en dan is er nog maar één. Dit is meer een soort evacuatieschip, maar iets is beter dan niets. Als deze capsule gelanceerd is, lijkt dit een beetje nutteloos te zijn. Hij komt in de lucht, maar stort daarna even vrolijk weer terug op de rode planeet. Je landt in the middle of nowhere en niemand die weet dat je nog leeft. Het is aan jou om er iets van te maken door een basis te maken waar je kunt overleven en misschien kun je zelfs een nieuwe kolonie bouwen.








Reacties (0)
Deel je mening over dit artikel met andere GameQuarter-lezers
Plaats een reactie