Weinig ontwikkelstudio's krijgen van mij zoveel waardering als id Software. Ooit was dit het bastion van een van de beste ontwikkelaars die de game-industrie ooit gekend heeft: John Carmack. Hij maakte samen met een andere legende, John Romero, het legendarische DOOM en daarmee was een serie geboren die meegaat met de grootste series in gaming van dit moment.
John Carmack werkt helaas niet meer bij id Software, maar dat mocht de pret niet drukken. In 2016 bracht de studio, onder leiding van Hugo Martin, een nieuwe versie van de legendarische held uit. Eentje die meer passend was voor deze tijd, maar dan wel volledig op zijn manier. Het is geen held, maar meer een soort halfgod die in zijn eentje steeds de wereld redt van de demonen.
The DOOM slayer is back: of is hij er niet altijd al geweest?
DOOM: The Dark Ages speelt zich af in een tijd voordat het hoofdpersonage zich ging keren tegen de mensen die de Hell gebruikten om grondstoffen te winnen. The DOOM Slayer is wie hij is en hij wandelt zonder ook maar een seconde stil te staan bij of dit wel een goed idee is door de poorten van deze Hell. Hij is van het adagium: "niet lullen, maar poetsen" en windt er geen doekjes omheen.
DOOM: The Dark Ages gaat over een andere tijd. Een tijd dat de mensheid nog in een soort vroege middeleeuwen leefde, maar dan wel met zeer geavanceerd wapentuig. Ook hadden ze allianties met de Mayk, die in de eerdere delen overduidelijk behoren tot de vijand. Samen zijn ze in een constante strijd tegen de demonen van de Hell en om die te winnen, maken de Maykr een ultiem wapen. Een absolute overmacht tegen alles wat leeft.
Deze overmacht was heel eenvoudig: een mens. Een mens dat, na wat bijgewerkt te zijn met wat geavanceerde technologie, oppermachtig is geworden. Dankzij een soort middeleeuwse vorm van een afstandbediening weten ze deze dolgedraaide dekhengst onder bedwang te houden en als het niet anders kan, lanceren ze de DOOM Slayer. De nachtmerrie van iedere demon uit de diepste krochten van de Hell is gearriveerd.
Tijdens zijn avontuur gaat hij over de hele wereld heen. Van de aarde, naar een dimensie die Argent D'Nur heet en uiteraard krijgt hij ook een excursie naar de Hell, want dat hoort er nu eenmaal bij.
Een wapenarsenaal of middeleeuwse martelkamer?
Omdat Doom: The Dark Ages een behoorlijk middeleeuwse look-and-feel heeft, is het wapenarsenaal behoorlijk aangepast. Hoewel de meeste wapens nog wel lijken op die van de vorige delen, heeft ieder wapen zijn creatieve twist.
Natuurlijk is er nog altijd de Super Shotgun. Dit is een iconisch wapen voor de hele serie en ook deze keer is snel duidelijk waarom. Hier krijg je alles klein mee op korte afstand. Ik speel met een toetsenbord en muis en daar zit geen rumble in, maar je voelt de kracht van ieder schot door je lichaam heen gaan.
Ik denk dat de Skull Crusher op een dag terug te zien is in een Warhammer game. Dit is een soort machinegeweer met vier lopen, waarbij een wapen per schot een schedel door de lopen heen perst, waardoor ze met grote kracht door de lopen worden geknald. Het gevolg is een wapen waarmee je in korte tijd al het kleine grut een retourtje naar de Hell geeft.
Reacties (0)
Deel je mening over dit artikel met andere GameQuarter-lezers
Plaats een reactie