Dragon Quest VII Reimagined

De oorspronkelijke Dragon Quest VII was berucht met meer dan honderd uur speeltijd, eindeloze dialogen en een structuur die zelfs de meest geduldige JRPG-fan op de proef stelt. De 3DS-remake snoeide al behoorlijk in het scenario, maar Reimagined pakt de schaar er pas écht bij. Meerdere werelden en shards die nodig zijn om deze vrij te spelen, zijn geschrapt. Ook de overgebleven content is stevig gestroomlijnd, waardoor dialogen vlotter lopen en verhaallijnen sneller tot hun punt komen.

In vrijwel elk ander geval zou dit soort reductie van content tot woede leiden. Kijk naar Final Fantasy VII, waar Square Enix net de originele content gaat vermenigvuldigen in hun Remake. Het origineel voelde echter aan als een eindeloze klusjestocht die het verhaal constant ophield en Reimagined speelt als een vlot avontuur. Het verschil is dag en nacht.

Een wereld achter de oceaan

Het verhaal begint op het eiland Estard, waarvan de bewoners geloven dat zij op het enige stukje land ter wereld wonen. De protagonist, zijn vriend prins Kiefer en hun vriendin Maribel ontdekken al snel dat dit niet waar blijkt te zijn. Hun jeugdige nieuwsgierigheid brengt hen op pad en zo ontdekken ze mysterieuze shards waarmee ze reizen naar het verleden van allerlei andere eilanden. Door de problemen van deze eilanden op te lossen, komt langzaam een groter mysterie aan het licht over wat er precies gaande is in hun wereld.

Dit is niet het meest meeslepende verhaal binnen de Dragon Quest franchise. Dat was het vroeger niet en een remake kan dat simpelweg niet veranderen. Wat deze versie wel doet, is dat bestaande verhaal zo vloeiend mogelijk presenteren, waardoor je het veel makkelijker waardeert voor wat het is.

Klassiek tot op het bot

Dragon Quest VII Reimagined is een klassieke JRPG in hart en nieren. Je praat met NPC's, verkent dungeons en verslaat bergen aan vijanden in turn-based-gevechten. De game omarmt dit volledig en probeert op geen enkel moment iets te zijn wat het niet is. Verfrissend eerlijk in een tijdperk waarin alles per se moet gemoderniseerd worden.

Wel hebben de ontwikkelaars de nodige quality-of-life-verbeteringen doorgevoerd in het gevechtssysteem. Je kunt battles versnellen of ze volledig automatisch laten afspelen. Voor mij was het versnellen ruim voldoende, maar wie de autobattle-optie verkiest, krijgt ook de tools om dit slim aan te sturen. De AI spamt niet simpelweg basic attacks. Je kunt de aansturing finetunen en dat geeft een extra dimensie aan hoe je de game speelt. Deze functie mag voor mij gerust standaard in elke klassieke JRPG zitten.

Poppetjes met een ziel

Hier moet ik even mijn enthousiasme de vrije loop laten. Visueel is Dragon Quest VII Reimagined alsof iemand in mijn hoofd heeft gekeken en precies heeft gemaakt wat ik wilde zien. De ontwikkelaars lieten artiesten de personages als fysieke poppetjes vervaardigen en gebruikten vervolgens 3D-scans om ze tot leven te brengen in de game. Complete overkill, maar het toont een waardering voor de stijl van Akira Toriyama die je zelden ziet bij remakes. Het resultaat is om van te smullen. De originele 2D-art komt schitterend tot leven in deze driedimensionale wereld.

Voor de eilanden en dungeons kozen de makers een cartoonachtige stijl die mij direct deed denken aan de Link's Awakening remake op de Switch. Die aanpak werkt hier minstens even goed. Het zet de originele layouts neer in een vertrouwd perspectief, maar op geen enkel moment voelt het ouderwets. Sterker nog: het boost de toch al overvloedig aanwezige charme van Dragon Quest tot ongekende hoogtes. Square Enix, neem hier alsjeblieft nota van. Stop met het eindeloos uitmelken van die 2DHD-stijl en kijk wat er in deze game gepresteerd is. Ik kan het niet genoeg aanprijzen.

Orkestrale verwennerij

Zoals het een Dragon Quest betaamt, ligt de muziek op een hoog niveau. Ditmaal heerlijk herwerkt als orkestrale symfonie die je oren verwent van begin tot eind. De game beschikt daarnaast over voice acting voor het merendeel van de verhaalmomenten, terwijl kleinere stukjes en side-content nog via text boxes verlopen. Het doelpubliek van dit type games gaat zich daar uiteraard niet aan storen. In tegendeel.

Wat mij ook bijzonder charmeerde, is dat hier en daar geluidseffecten opduiken uit de originele game. Het openen van een deur, het afdalen van een trapje. Kleine details die een brede glimlach op je gezicht toveren. Ze herinneren je eraan dat dit in de kern nog steeds diezelfde klassieke JRPG is.

Technisch op orde

De game draait op de Unreal Engine en waar dat vaak een kanttekening met problemen oplevert, is er hier alleen maar goed nieuws te melden. Een stabiele 60FPS op vrijwel elk platform, inclusief de Steam Deck en de Switch 2. De uitzondering? De Switch 1-versie, maar dat verrast waarschijnlijk niemand. Zelf speelde ik de game op PC en op mijn Steam Deck. Die laatste is voor mij de perfecte versie. Portable spelen met minimaal kwaliteitsverlies, maar alles opkrikken wanneer ik achter mijn gaming desktop zit. Al moet gezegd worden dat alle charme vooral voortkomt uit de artstyle en de modellen, niet zozeer uit de technologie erachter. En dat is eigenlijk precies hoe het hoort bij een game als deze.

Conclusie:

Dragon Quest VII Reimagined slaagt in iets wat bijna onmogelijk klinkt: het wegknippen van content als een positief punt neerzetten. De flow van het origineel is zo drastisch verbeterd dat dit zonder twijfel de definitieve versie van dit verhaal is. De visuele stijl is een schot in de roos, de orkestrale soundtrack verwent je oren en de quality-of-life-aanpassingen maken het toegankelijk zonder de klassieke ziel te verliezen. Ben je fan van Dragon Quest of heb je zin in een klassieke JRPG? Dan is dit een no-brainer. Maar ook als cozy avontuur voor tussendoor speelt deze titel dankzij alle verbeteringen als een trein.