De game begint in een metro. Een passagier pakt zijn tas en staat op. Zonder dat hij het in de gaten heeft, laat hij een masker vallen. Zijn medepassagier tegenover hem pakt het op en het verhaal begint. Het beeld wordt zwart en zodra het beeld terugkomt, ligt de hoofdpersoon op een strand. Wanneer hij opgestaan is, ziet hij dat hij alleen maar landinwaarts kan lopen. Daar ziet hij een flink strandhuis met voor de deur een tuinman. Deze hovenier vertelt je dat je, door het vinden van het masker, de nieuwe Otxo bent. Het hoofdpersonage is niet de eerste die het overkomt en waarschijnlijk ook niet de laatste. Je hebt geen actieve herinnering meer hoe je op het strand terecht bent gekomen, maar de tuinman vertelt dat jouw geliefde bij je was toen je arriveerde. Zij is nu diep in de villa en het is aan jou om haar te redden.
De enige manier om jou en je geliefde te bevrijden is door het hart van het huis te vernietigen. Doe je dit niet, dan ben je hier voor een eeuwigheid en zul je nooit weten waar je geliefde gebleven is. Na een korte rondleiding krijg je instructie wat je kunt doen om het hart van het huis te bereiken. Op papier is dit relatief eenvoudig. Deuren zijn in deze wereld speciaal gemaakt, zodat je die lekker in kunt trappen of schieten. Daarna kom je in een ruimte met diverse kamers waar je alle vijanden dood moet schieten. Als ze dood zijn ga je dieper het huis in. Verdieping na verdieping ga je af, op zoek naar de vrouw van je leven.
Weinig verhaal, goede gameplay
Dit is het volledige verhaal. Voor de rest is de combat het enige dat echt van belang is. Dat is niet ingewikkeld en zeer helder: niet lullen maar poetsen. Je begint in de foyer waar twee vrouwen in een hoekje zitten en een man achter de bar staat. Deze barkeeper biedt het eerste drankje gratis aan, maar geeft daar wel bij aan dat de daaropvolgende drankjes geld kosten. Dit goedje rolt uit de zakken van neergeschoten tegenstanders. Eén van de twee vrouwen verkoopt nieuwe flessen drank, die je daarna bij de barkeeper kunt bestellen. Drank is belangrijk voor het hoofdpersonage, want in dit alcoholische goedje zitten diverse boosts die tijdens het spelen van de game van pas kunnen komen. De tweede vrouw is een non waar je kunt aangeven welke wapens de tegenstander het meeste gebruikt. Zij is dan ook een geestelijke in de kerk van munitie.
Wanneer je werkelijk het huis in gaat, is het meteen een kakofonie van geweld. Bij het intrappen van mijn eerste deur voelde dit direct enorm goed. De trap is snel en voelt krachtig aan door de schade die je aanricht op de deur. Hij wordt werkelijk in twee stukken getrapt en neemt de vijanden die vlak bij de deur staan mee de dood in. De game is een top-down twin stick shooter in bijna volledig zwart-wit, behalve de kleur rood. Als een waar kunstenaar gooi je deze kleur van naakt geweld over het witte doek. Ik heb het een beetje te doen met de schoonmaker van dit huis, want die heeft lastige klus te klaren. Hoewel de tegenstander jou makkelijk weet te vinden en zonder al te veel moeite je direct kan raken, hoef jij alleen maar eerder te zijn en heb je meer health dan de meeste tegenstanders. Het is niet zoals bij Hotline Miami, waarbij je in één schot dood bent, maar je kunt nog best wel doorzeefd worden voordat je de laatste adem uitblaast. De game is een roguelike, dus wanneer je doodgaat, kun je volledig opnieuw beginnen.
Reacties (0)
Deel je mening over dit artikel met andere GameQuarter-lezers
Plaats een reactie