Ruinarch

Wie mijn reviews weleens leest, ziet dat ik bij simbuilders altijd vrij negatief ben over de tutorial. Dit komt doordat de meeste games van dit genre zulke uitgebreide tutorials hebben, dat het vervelend is. Alles wordt je iedere keer opnieuw uitgelegd. Maar Ruïnarch is geen klassieke sim builder en het was dan ook fijn geweest als er goede uitleg was over wat je kon verwachten in deze game. Nu heb ik alles uit moeten zoeken, omdat niets in deze game ook maar lijkt op iets wat ik heb gezien in andere games en dat is knap vermoeiend.

Er is wel een sectie met de naam tutorials, maar dat zijn kleine stukjes tekst van drie regels die uitleggen wat een bepaalde functionaliteit doet. Verder zie je hier goed de nadelen van games die uit Early Access komen en een 1.0 release krijgen. Het grootste stukje tekst had vijf zinnen en ging over de Defiler. Ik heb ongeveer een half uur gezocht naar dit imposante gebouw dat een sleutelrol leek te spelen in de voortgang. Echter was dit gebouw in de huidige versie niet meer aanwezig en was samengevoegd met de Prison. Dit zijn slordigheden waar ik erg veel moeite mee heb.

Het zal niet verbazen dat ik regelmatig opnieuw begonnen ben, omdat ik ernstig het gevoel had dat ik iets had gemist, wat de voortzetting van de game moeilijk zou gaan maken. Maar naarmate ik verder ging met spelen, kwam ik erachter dat dit niet het geval was en dat ik me redelijk kon redden. In die tussentijd heb ik wel een stuk of acht keer een nieuwe game gestart.

The devil in me

Bij het starten van de game wordt er een spelwereld gegenereerd en zet je een Portal neer. Uit die pit komt de demon herrijzen. Er zijn drie archetypes waar je uit kunt kiezen. De Puppetmaster probeert de bevolking te manipuleren. De Lich probeert voordeel te halen uit de dood en is een soort necromancer. De Ravager is het type demon die alles wil hebben en dat met alle geweld tot zich zal nemen. Alle drie hebben ze eigenschappen waarmee ze hun macht kunnen uitoefenen op de arme bewoners van de omgeving.

Als eenmaal de game is begonnen, lijken de opties eindeloos. Per archetype heb je andere gebouwen en allemaal hebben ze een andere functie. Als Puppetmaster is het belangrijkste gebouw de Watcher. Dit is eigenlijk in het begin het enige gebouw dat ertoe doet. Met de Watcher kun je ogen neerzetten die een bepaalde regio van de map voor je in de gaten houden. Je krijgt dan in tekstvelden te zien wat de bewoners van de spelwereld in die regio doen.

Die informatie kun je vervolgens tegen de bewoners gebruiken. Zo kan het zijn dat een mens gaat zingen. Als het dorpshoofd niet van muziek houdt, kun je dit doorspelen aan het dorpshoofd die zich vervolgens in stilte ergert. Dat is precies datgene wat je wilt hebben. Je wilt ze langzaam tegen elkaar inspelen, zodat er een conflict ontstaat waar jij mee verder kan.

Er zijn meerdere manieren om dit voor elkaar te krijgen. Informatie doorspelen is niet de enige. Je kunt achter de rug om iets stelen van een bewoner. Doe dit een paar keer ongemerkt en deze bewoner gaat alles en iedereen verdenken en wantrouwen die los en vast zit. Je kunt personen een trait geven. Dit is een eigenschap die nadelig is. Mijn favoriet is dat je ze narcoleptisch kan maken. Tegenwoordig zijn we heel meelevend met mensen die deze ziekte hebben, maar dat is in de harde wereld van fantasy niet het geval. Als mensen die worden verwacht hard te werken steeds in slaap vallen, worden ze al gauw als lui gezien en het balletje gaat rollen.

Uiteindelijk komt er het moment dat individuen zich isoleren van hun leefomgeving en dat zijn de perfecte slachtoffers. Je ontvoert ze, stopt ze in een Prison en probeert ze wijs te maken dat jij goed bent en het dorp slecht. Vervolgens kun je van alles met deze mensen doen. Je kunt er een vampier van maken of ervoor zorgen dat ze een cult gaan beginnen die leden van de dorpsbewoners afsnoept en die jou vereren. Je kunt ze laten spioneren. De mogelijkheden zijn eindeloos.

Upgrades

Nadat het dorp klaar is gemaakt voor de slacht moet je uiteindelijk ook beginnen aan de slacht en in het begin heb je niet het gereedschap om dit te kunnen doen. Hiervoor moet je de Portal upgraden, zodat je meer gebouwen en abilities tot je beschikking krijgt om alles om je heen te domineren en kapot te maken.

Upgrades zijn nooit gratis en om de resources te krijgen zul je dus de buurt zoveel mogelijk moeten kwellen. Voor alles wat je doet krijg je een beloning. Het is daarom ook belangrijk dat je de inwoners zoveel mogelijk in leven laat. Een dode inwoner kun je niet misbruiken en je kunt er dan ook niets aan verdienen.

Mijn project met John is helaas niet goed afgelopen. Niet voor mij en vooral niet voor John. Ik heb hem helemaal geïndoctrineerd om te infiltreren in het dorp waar hij in goede tijden zijn leven had. Toen ik hem terugstuurde met een opdracht iedereen in de gaten te houden, was ik vergeten dat ze inmiddels een enorme hekel aan John hadden. Hij liep het dorp in, werd opgepakt en ter dood gebracht. Al die tijd en moeite die ik aan John had besteed bleek voor niets te zijn geweest.

Conclusie:

Ruïnarch is een vrij unieke game. Het is een sim builder, maar je bouwt op de ellende van de bewoners van de spelwereld. Als demon moet je het de bewoners zo moeilijk mogelijk maken. Je leeft letterlijk van hun ellende. Deze game heeft dat redelijk goed aangepakt, maar laat het niet zien. Met het weghouden van een tutorial schieten de ontwikkelaars van de game volledig mis. Het kleine beetje informatie dat ze geven, bevat ook nog eens gegevens van oudere versies die nu niet meer worden gebruikt. Hou jij van een game waar je compleet uit het niets alles moet uitvinden? Dan is dit een leuk experiment. De mogelijkheden zijn grenzeloos en als je eenmaal doorhebt waar de game overgaat, is hij erg interessant.