Sword of Convallaria: For This World of Peace

De eerste hapjes van de game waren smakelijk. Prachtige pixelart verwelkomt mij in een turbulente wereld, waar ik zonder geheugen ontwaak in een cel. Een probleem zou je denken, maar iets waarvoor je geen tijd krijgt om erover na te denken. De bewakers slachten voor je ogen je celgenoten af en vlak voor het jouw beurt is, valt een vrouw met een grote buste en een nog groter zwaard binnen. Aan haar zijde vecht je je vrij.

Een nieuwe kans

Deze gebeurtenissen dienen als tutorial en brengen je uiteindelijk de dood en vervolgens naar Elysium, een magische dimensie buiten het normale tijd-ruimte continuüm, waarin jij het vreselijke lot dat je hebt meegekregen kunt afwenden. In Elysium kun je terug gaan in het verleden om te zien wat er gebeurd is en meer te leren over karakters of gebeurtenissen. Hiermee is het verleden niet daadwerkelijk veranderd, maar magische kaarten die je daarmee vrijspeelt kunnen dat in theorie wel realiteit maken.

Deze mode, genaamd The Fools Journey, is slechts een van de modes die je kunt spelen. Ook heb je de Spiral of Destinies, die in grote lijnen hetzelfde doet. Maar waar The Fools Journey je momenten uit het leven van verschillende karakters laat zien, geeft Spiral of Destinies je een vervolg waarin je wel veilig ontsnapte uit de tutorial en het hoofd wordt van een groep huurlingen die diep verweeft raakt met een grootschalige oorlog. In tegenstelling tot The Fools Journey, die weinig meer is dan een serie gevechten, brengt Spiral of Destinies ook wat managementaspecten met zich mee om jouw groep te laten groeien.

Waar moet ik zijn?

Dat een game twee soorten verhaal biedt, is iets waar je mij niet over zult horen klagen. Meer content, vooral verhalende content, is in mijn boekje normaliter een plus. Hoe de wisselwerking tussen de twee is, daar heb ik echter mijn bedenkingen bij. Zo hebben de modi bijvoorbeeld wel dezelfde karakters, maar worden deze er niet tussen gedeeld. Je moet ze dus twee keer levelen, twee keer opbouwen via random skills, twee keer investeren in hun wapens en ranks en meer. Deels snap ik dit, omdat je anders waarschijnlijk in een mode enorm overleveld kunt raken ten opzichte van de andere, maar er zijn elegantere oplossingen te bedenken, zoals dat dingen tijdelijk teruggeschaald worden tot je in de andere modi een vergelijkbaar punt bereikt.

Hoe deze modi bij elkaar inhaken, is overigens ook bijzonder. In The Fools Journey werk je met de alom bekende stamina. Je hebt dertig staminapunten nodig om een gevecht te mogen doen en krijgt er elke vier minuten één bij. Dit betekent dat je een gortige twee uur moet wachten voor je verder kan. En zelfs dan raak je op den duur een muur omdat de minimale levels van een volgend hoofdstuk hoger zijn dan wat je op dat moment hebt.

Stamina speelt gelukkig geen rol in Spiral of Destinies. In plaats daarvan moet je sleutels gebruiken om hoofdstukken vrij te spelen. Sleutels welke je ontgrendeld in The Fools Journey. Door vervolgens in de Spiral of Destinies het verhaal door te spelen, ontgrendel je achievements die je level in The Fools Journey verhogen en zo blijf je, althans op papier, op en neer springen, hetgeen extra makkelijk is doordat progressie wordt gedeeld tussen PC en mobiel.