Wildmender

Op den duur zijn de missies van Vidyas niet meer zomaar te doen, omdat je door stukken zoutwoestijn moet gaan die zo warm zijn dat je binnen minuten health verliest van de dorst of honger. Wanneer je dood gaat, begin je weer in de oase en moet je terug naar de plek waar je veranderd bent in een stoffelijk overschot, waar je jouw volledige inventaris op kunt halen. Daar zit hoogstwaarschijnlijk voedsel bij dat je hard nodig hebt.

Daarna moet je gaan bouwen. Dat bouwen is volgens de typische en eentonige formule van een survivalgame. Je hebt vier takken nodig en twee eikels voor een tafel. Je hebt het hout wel, maar mist een eikel en je hebt geen idee waar je deze kan vinden. De truc is niet op zoek te gaan. Zodra je op zoek gaat kun je het nooit meer vinden en stop je uit frustratie en wil je nooit meer iets met het genre te maken hebben. Ga iets anders doen en binnen korte tijd heb jij jouw eikel.

Het bouwen gaat steeds verder, maar het belangrijkst is dat de voedselvoorziening loopt. Water heb je in eerste instantie genoeg en eten wordt dan het belangrijkst. Het beste wat je kunt doen is de planten plaatsen in een speciale bak, maar dan heb je compost nodig. Hoewel Vidyas hele verhalen vertelt over een relatie met één of andere woestijngod en hoe je kunt praten met andere geesten, vertelt hij niets over het maken van een lekkere maaltijd. Dat zeer belangrijke onderdeel moet je weten en als je het niet weet zoek je het maar uit.

Het bleek dat je een skill tree hebt. Door de spelwereld lopen wat geesten rond en wanneer je die geesten aanspreekt krijg je punten. Met deze punten kun je nieuwe abilities kopen en uiteindelijk zit daar de mogelijkheid bij om een compost bin te maken. Daar gooi je planten in en die veranderen in enkele uren in de compost die ervoor zorgt dat de groentes en planten sneller gaan groeien.

Co-op zou verplicht moeten zijn

Mensen die mij kennen weten het al, maar ik hou niet zo van co-op. Toch wil ik mijn lans breken voor Wildmender. De survival-elementen in de game zorgen meer voor een remmend effect die alle tempo uit de game haalt, doordat je constant dingen moet doen die je eigenlijk nog niet kan. Zelf moet je dan maar uitvinden wat jouw volgende stappen zullen zijn. Hulp met het doorspitten van de woestijn van grondstoffen is daarom van essentieel belang en hoe meer mensen dit kunnen doen hoe vlotter de game aan zal voelen.

Helaas voor de ontwikkelaars is deze uitgedroogde survival game een beetje het slachtoffer van de vele grote games die deze tijd uitkomen. Op het moment van schrijven zijn er nog weinig reviews op Steam geschreven en meestal betekent dit dat de game niet al teveel wordt gespeeld. Zomaar mensen vinden die graag met je willen spelen zit er dan ook niet direct in. Je zult denk ik eerst op de Discord van de game moeten kijken om te zien of daar mensen zijn die graag met je mee willen doen.

Conclusie:

Wildmender is een zoveelste survivalgame. Hoewel de game zijn best doet sfeervol te zijn en de vormgeving zeker niet lelijk is, steekt deze game niet uit boven andere genregenoten. Wanneer je alleen speelt, duurt alles erg lang en tot overmaat van ramp wordt het belangrijkste deel niet echt voldoende uitgelegd, namelijk het bijhouden en uitbreiden van de oase. Dit zorgt ervoor dat de game als een sleur aanvoelt. Met vrienden is deze game beter te spelen, omdat je samen sneller de woestijn van zijn grondstoffen kan ontdoen, wat zeer belangrijk is in deze game. Hoewel Wildmender niet onder doet aan ander games in het survivalgenre, zijn er zeer veel betere te vinden en is het voor mij heel moeilijk om deze game aan te raden bij deze mensen.