10. Oddworld: Abe's Oddysee (PC)

Ik blijf dit tot op heden een geweldige platformer vinden. De puzzels zijn leuk en de game is op een rechtvaardige manier moeilijk. Ik moet wel eerlijk bekennen dat ik het goede einde nooit heb gehaald, omdat ik nooit vijftig of meer Mudokons heb kunnen redden. Dit kwam niet doordat de game extreem moeilijk was, maar omdat ik gewoon een kwaadaardige rotzak ben en ervan geniet om de Mudokons te zien sterven. Natuurlijk vond ik de game op sommige punten ook echt wel moeilijk.
09. Final Fantasy VII (PS1)

Ja ja, hier is hij hoor, de eerste Final Fantasy in mijn lijstje. Ik moet wel eerlijk bekennen dat, ondanks dat dit mijn gateway naar de JRPG's was, ik nog niet verkocht was aan dit genre. Kleine Mario was eigenlijk nog zoekende naar welk genre hij het leukste vond (rond deze tijd neigde ik naar fighting games en first-person shooters als favoriete genre). Wel vond ik de turn-based combat erg leuk, maar de vele tekstbubbels stonden mij onder andere tegen.
08. Grand Theft Auto (PC)

Niet de GTA die mij het meest is bijgebleven, maar desondanks heb ik er wel een fijne tijd mee gehad. Het was erg prettig dat je kon staan en gaan waar je wilde en een heerlijke killing spree kon houden. Alleen jammer dat het bij de release al geen mooie game was en de controls voor bewegen, schieten en rijden erg onhandig waren. Ook was het erg leuk dat je deze game met vrienden kon spelen. Des te meer jammer dat een aantal delen uit de franchise geen multiplayer hadden, althans officieel niet. Maar daar later meer over.
Nu is het tijd voor een leuk feitje: wisten jullie dat Grand Theft Auto in eerste instantie Race'n'Chase moest gaan heten en dat je daar juist een politieagent zou spelen die criminelen moest achtervolgen? Maar dat werd intern als saai bestempeld, dus hebben ze de rol van de speler omgedraaid. Zo is de GTA zoals we hem nu kennen dus geboren.















Reacties (10)
Deel je mening over dit artikel met andere GameQuarter-lezers
Plaats een reactie