Column: GTA V is een goude "oude", maar ik kan het niet meer opbrengen

De eerste keer dat ik in aanraking kwam met de melkkoe van Rockstar, was op de PlayStation 3. Destijds was ik erg enthousiast over diens singleplayer, welke ik van voor tot achter heb verkend en uitgespeeld. Zelden heb ik mij zo vermaakt met een singleplayer. Tevens was dit de eerste keer dat ik ook daadwerkelijk het verhaal van een game uit de GTA-franchise heb gevolgd, in plaats van enkel doelloos rond te rijden en mensen lastig te vallen.

Relatief kort na de PlayStation 3 release vond GTA V de weg naar de nieuwere generatie consoles, welke in mijn geval de PlayStation 4 was. Ook toen heb ik eerst de singleplayer wederom van voor tot achter uitgespeeld en verkend. Niet veel later besloot ik samen met wat vrienden de online wereld van het vijfde deel van de GTA-serie te gaan verkennen. Uuuuren en uuuren hebben we er doorgebracht.

Het begon vooral met elkaar wat kloten en later samen wat missies doen. De daarbij behorende heists konden uiteraard niet ontbreken. Tevens speelden we veel van de in-game games. Denk daarbij aan racen en Deathmatch. We breiden ons online imperium uit en de nodige snelle bolides mochten daarbij niet ontbreken in onze garages.

Het spel wist mij op elk vlak enorm te entertainen en mijn 1400 uur op de PlayStation 4 alleen al kunnen dit bevestigen.

Ik kan het niet meer opbrengen

Toen was daar de release op de PlayStation 5. Voor de recensie heb ik de singleplayer weer eens opgestart. Ik kan het echter niet meer opbrengen om de campagne voor de derde keer helemaal te doorlopen, inmiddels kende ik het wel.

Met wat moeite wist ik wat vrienden te motiveren om ook GTA Online weer eens aan te slingeren. Vol goede moed en een enorme dosis zin begonnen we (en vooral ik) aan het avontuur. Deze moed en zin verdween echter als sneeuw voor de zon.

De online wereld heeft niet stilgestaan en het gros van de spelers troefde mij op ieder vlak af. Betere guns, snellere auto’s en een enorm arsenaal aan wapens waar ik niet tegen opgewassen was. De moed zakte daarmee in mijn schoenen.