Column: Mijn mening over Halo: Campaign Evolved

Wat ik altijd hoor over die eerste Halo, vond ik nooit zo indrukwekkend. Zo hoor ik te vaak mensen zeggen dat die zware stem die tijdens multiplayer dingen roept als “monsterkill”, “ultrakill”, “double kill” werd geïntroduceerd in Halo: Campaign Evolved. Ik denk dat dit een soort Mandela-effect is, wat betekent dat veel mensen hetzelfde denken, maar het klopt simpelweg niet, terwijl ze wel zeggen Unreal Tournament te hebben gespeeld. Die game had dit in 1998 al.

Halo: Combat Evolved was echter op één gebied wel echt de eerste. Het was een shooter die in eerste instantie voornamelijk uitkwam op de console die de mainstream bereikte. Omdat de besturing met die onhandige controllers zo goed geoptimaliseerd was, dachten mensen werkelijk dat ze het wapen helemaal zelf bestuurden. Dat klopte natuurlijk ook wel, maar er zat een soort magneetje aan de cursor, zodat je altijd wat gemakkelijker naar je tegenstander ging.

Dat werkte uitmuntend en veel mensen werden hier handig mee dankzij Halo. Helaas hoor ik hier niet bij. Ik kan tot de dag van vandaag niet mikken met een controller. Ik moet echt een muis en toetsenbord gebruiken. Als je denkt dat ik me daarom superieur voel over de rest, zoals de PC Masterrace dit graag ziet, dan geef ik je gelijk. Ware het niet dat dergelijke superioriteitsgevoelens pure onzekerheid zijn. Ik kan geen shooter fatsoenlijk spelen op de console, want muis en toetsenbord op een console zijn mogelijk, maar blijven heel onhandig, omdat achter een televisie zitten met dergelijke devices niet geweldig is.

Een kleine tien jaar geleden kwam ik er via podcasts en diverse artikelen achter dat Halo niet alleen een multiplayer game was. Er was ook altijd een singleplayer campaign en tegen mijn verwachtingen in werd die enorm gewaardeerd. Ik wist niet echt van het bestaan af en was ook nooit echt gemotiveerd om er eens naar te gaan kijken.

Toen kwam Halo: Infinite. Dit was voor mij de eerste keer dat ik te maken kreeg met het fenomeen Halo. In tegenstelling tot de huidige consensus over deze game was ik eigenlijk best positief. De singleplayer campaign was veel beter dan ik had verwacht en ik heb heel veel plezier gehad met multiplayer, want die was verbazingwekkend ouderwets voor zo’n moderne game. Zo was er Capture the Flag en die was oprecht goed. Nooit geweten dat het nog bestond en dat het nog zo leuk kon zijn.

Nu is er Halo: Campaign Evolved. Ik heb een abonnement op Game Pass en aangezien ik dan toch de mogelijkheid heb om te spelen, besloot ik dat ook maar te doen. Ik installeerde de game en startte deze op. Het eerste wat opviel was dat er geen multiplayer is. Dat voelt aan als een schot in de borst. Hoe kun je een Halo game maken zonder multiplayer? Onze eigen David kwam met een goede verklaring: ze willen de tijd niet verspillen aan een multiplayer modus, terwijl Halo: Infinite ook nog bestaat. De hoeveelheid mensen die deze game veel spelen is al klein en als ze die groep ook nog eens gaan verspreiden over meerdere games voelt dit aan als overbodig.

Voor mij maakt het verder niet uit. Ik startte de singleplayer op en dit is waar het echte verhaal begint. Je bent Master Chief en je crasht met het schip op een soort enorme ring waar aan de binnenkant een volledige wereld is gebouwd met bergen, zeeën en gebouwen. Wie dit heeft gemaakt en waarom is nog de vraag, een waar je gedurende de campaign ook antwoord op krijgt.

Als ik nu deze game speel, moet ik weleens denken hoe dit 25 jaar geleden geweest moet zijn. Wat een indruk moet deze game hebben gemaakt? Multiplayer games hadden nooit zo’n uitgebreide singleplayer campaign gehad in die tijd. En daar was Halo: Combat Evolved.

Tegen al mijn verwachtingen in is deze campaign zo enorm goed dat hij de tand des tijds heeft doorstaan en in de remake nog altijd prima te spelen is. Ik denk dat ze wel wat dingen hebben aangepast. Grafisch is hij natuurlijk stukken mooier, maar er zullen ook dingen in de gameplay veranderd zijn. Zo heb je nu de mogelijkheid om te rennen, waar een deel van de fans van het eerste uur nogal teleurgesteld over is. Voor hen heb ik echter wel een oplossing. NIET RENNEN. Ik vind het persoonlijk geweldig.

Hoe meer ik speelde, hoe meer ik me begon te realiseren dat ik echt iets gemist heb in 2001. Wat moet deze game een indruk hebben gemaakt op mensen. Het verhaal is prima en de game is zeer spannend. Op een gegeven moment is het zo’n chaos dat je enorm wordt gemotiveerd om niet meer alles dood te schieten, maar gewoon te gaan naar de plek waar je moet zijn. Ook dat is voor mijn gevoel iets unieks.

Nu ik de remaster speel, realiseer ik mij pas dat deze game geen evolutie was, maar een revolutie. Zoiets kan onmogelijk hebben bestaan in die tijd, maar het bestond wel. Door Halo: Combat Evolved neer te zetten als een kloon van Unreal Tournament ben ik bang dat ik veel meer heb gemist dan ik me gerealiseerd heb.

Er zit wel een vrij droevige kanttekening aan dit hele verhaal. Ooit heeft Bungie geschiedenis geschreven door deze game te maken en daar liet deze prachtige studio zien wat een enorm talent ze hadden. Naar mijn mening deden ze dit netjes over met Destiny en ook Marathon laat zien dat ze heel erg goed zijn in het vertellen van een goed verhaal in een shooter. Ik vind ook dat die laatste niet de waardering krijgt die het verdient, want het is echt een zeer goede shooter.

Helaas wordt Bungie op dit moment gevierendeeld door zijn eigenaar Sony, net zoals Microsoft DOOM-ontwikkelaar en uitvinder van de first-person shooter id Software flink door de mangel heeft gehaald. Naar mijn mening zijn dit de twee beste studio’s ooit en worden zo slecht en met veel te weinig respect behandeld door hun eigenaar. Beiden verdienen het niet en dat maakt Halo: Campaign Evolved een zeer pijnlijke herinnering aan de studio die ooit echt een positieve verandering heeft gebracht in het landschap van games.

Halo: Campaign Evolved heeft mij verbaasd en dat zegt heel veel. In mijn leven heb ik behoorlijk wat shooters gespeeld en ik dacht ze allemaal wel te kennen, maar toch verrast misschien wel de bekendste shooter me na 25 jaar enorm. Ik ben heel blij dat ik deze prachtige game heb gespeeld en als je Game Pass hebt, raad ik aan hem een kans te geven, of je nu van shooters houdt of niet. Je kunt hem natuurlijk ook kopen; ik denk dat hij het geld ook meer dan waard is.