Column: Play Has a Lot of Limits

Je hebt het waarschijnlijk wel meegekregen, maar PlayStation is recentelijk niet heel positief in het nieuws verschenen. De grootste reden hiervoor is dat het besloten heeft om per 1 januari 2028 te stoppen met het aanbieden van fysieke games op PlayStation. Dat zou zonde zijn als het ging om hun eigen IP’s als God of War, Spider-Man en Horizon, maar in werkelijkheid is het probleem groter. Sony is de enige die PlayStation 5 discs mag produceren en andere uitgevers moeten hun eigen games bij hun fabriek bestellen. Ook dat kan echter over enkele jaren niet meer, waardoor het de keuze weghaalt voor zowel gamers als bedrijven.

Geen discs meer

Misschien maak je je hier niet zo druk om. Cijfers laten duidelijk zien dat digitale aankopen de voorkeur genieten, dus menig lezer zal het een worst zijn of er wel of geen discs beschikbaar zijn. En dat is prima. Het hebben van die keuze is jouw recht als consument. Het feit is echter dat Sony met deze actie de keuze wegneemt bij gamers en ook een flinke klap toedient aan consumentenrechten en gamebehoud. Dat tweede daar hoef je niet om te geven, maar dat eerste is verdomd slecht nieuws.

Laten we elkaar niet voor de gek houden door te denken dat Sony door iets anders wordt gemotiveerd dan glasharde pegels. Elk besluit dat ze nemen, is in het kader van het maximaliseren van de winst en in dat kader is fysieke verkoop ze een doorn in het oog. Niet enkel dalen games fysiek in prijs en is er een tweedehands markt, maar een game die fysiek wordt verkocht, levert ze enkel de kosten van het produceren van de disc op als het niet voor hun eigen game is. Dit in tegenstelling tot op de PlayStation Store, waar ze 30% van elke aankoop afsnoepen en ze de prijzen hoog kunnen houden. Het is immers niet alsof gamers het op een alternatief storefront kunnen halen, tenzij ze bereid zijn een compleet ander device in huis te halen.

Een argument dat ik vaak hoor, is dat Sony een digitale tweedehands markt kan creëren, waarmee licenties kunnen worden doorverkocht. Buiten dat dit een hele grote aanname is over eventuele toekomstplannen, zal het niet zo rooskleurig zijn als dat men schetst. Je kunt er geld op inzetten dat Sony voor elke transactie een vergoeding wil en dat deze niet mals zal zijn. Zo cashen ze nogmaals voor iets wat op de achtergrond simpelweg het verplaatsen van een licentie is. Bovendien zal dat ook enkel kunnen zolang PlayStation die dienst aanbiedt en ik kan je garanderen dat dit niet eeuwig zal zijn.

Dooie storefronts

Sony doodde eerder al de PlayStation Mobile store en de PlayStation Portable store. En in de zomer van volgend jaar draait het ook de PlayStation 3 store en PlayStation Vita store de nek om; iets wat bewijst dat discs simpelweg nodig zijn.

Je kunt zeggen dat deze storefronts al zo oud zijn, dat niemand er nog iets koopt. Allereerst is dat niet waar, daar ik er dit jaar nog meerdere aankopen in heb gedaan, maar ook met het oog op de toekomst is dit nogal kortzichtig. NES games worden nog steeds gespeeld en de handel in die games is levendig. Er worden zelfs nog altijd cartridges geproduceerd! Maar zelfs als je dat buiten beschouwing laat, ontneem je toekomstige generaties de optie om eerdere delen van hun favoriete series te beleven als die geen remake of remaster hebben gekregen. Ik begrijp werkelijk niet waarom.

Sony gooit het erop dat de infrastructuur veilig houden onhoudbaar is geworden en als iemand die in IT werkt, geloof ik het direct. Je kunt maar zoveel aan de software sleutelen voor de hardware de limiterende factor wordt. Maar waarom dan de storefronts stopzetten? Er zijn betere opties! Maak ze bijvoorbeeld beschikbaar op PC. Dan koop je in een dedicated sectie van de web based PlayStation Store deze ‘’retro games’’ en krijg je de licentie aan jouw account toegevoegd, precies zoals dit nu werkt voor PlayStation 4 en 5 games. En met die licentie kun je dan het spel binnenhalen op de PS3 en Vita, precies zoals al kan met aankopen die voor de sluiting worden gedaan. Het zou een simpele oplossing zijn die relatief makkelijk te implementeren is en hun niet enkel passief inkomen oplevert, zelfs al is het in beperkte mate, maar hun ook een hoop goodwill oplevert. Bovendien help je als Sony mee met preservatie van ons medium, in plaats van duizenden games in een zwart gat te stoppen waar enkel games uit kunnen ontsnappen zolang er personen zijn met een actieve licentie. En zelfs dat is geen garantie.

You will own nothing

Al meermaals heeft Sony aankopen ongedaan gemaakt zonder restitutie. Recent nog kondigde het aan dat ruim vijfhonderd films die via Canal+ gekocht zijn, zullen worden verwijderd vanwege verlopen licenties. Niet enkel van het storefront, maar zelfs uit de bibliotheken van zij die het gekocht hebben. Het is alsof de autodealer je gloednieuwe wagen laat wegslepen, omdat ze nu Volkswagen verkopen in plaats van Citroën. En als je in zo’n geval niet met een knuppel naar buiten komt wandelen, maak ik me oprecht zorgen over de fysieke gesteldheid van je testikels.

Bij videogames is het nog niet zover…soort van. PlayStation Mobile games kun je ook niet meer downloaden, maar als je ze al gedownload had, kun je ze eindeloos spelen. Anderzijds betekent dit dat als je Vita of de Memory Card sterft, je jouw aankopen permanent kwijt bent. En dit gaat op den duur ook gebeuren bij PlayStation 3 en Vita. Dit is geen angst, maar een feit. De bewoording van Sony is immers duidelijk: de games zijn voorlopig opnieuw te downloaden.

Slechte bedrijfsvoering

Ik zei het al, maar de reden voor al deze besluiten is geld. Niets meer en niets minder. Het is dezelfde reden waarom ze studio’s hebben gesloten, waarom ze Bungie gefileerd hebben en waarom ze wanhopig live services najagen in de hoop de volgende Fortnite te worden. Game development is duurder en duurder geworden en risico’s nemen wordt alsmaar gevaarlijker. Tel daar factoren bij op als de RAM-crisis en grillig beleid vanuit de VS, en Sony heeft weinig ademruimte om op andere manieren meer geld binnen te halen dan voorheen.

Die laatste twee, daar kan het bedrijf maar weinig aan doen, maar voor de rest moet het de hand toch ook in eigen boezem steken. Misschien dat het daar dan ook kan zoeken naar een beetje liefde voor de klanten die PlayStation de onbetwiste winnaar maakten van de strijd met XBOX, want met de koers die ze nu varen ziet Project Helix er een stuk aantrekkelijker uit dan een PlayStation 6. Play heeft immers duidelijk een hoop limits, net als de loyaliteit van het klantenbestand wanneer je ze behandelt als oud vuil. Dus roep niet dat dit voor de gamers is en wees eerlijk en zeg dat het om de aandeelhouders gaat en pas de slogans aan: Play Has a Set Limit en For the Money. Dan ben je tenminste eerlijk.