De ommezwaai van Xbox One

Na de onthulling van de Xbox One zaten gamers massaal verslagen achter hun scherm. Waar waren de games? Leuk die sportspelletjes en Forza, maar was dat het nou? Bijna enkel multimedia, maar geen oog voor de doelgroep? Om het nog erger te maken was er nog het verplichtte online gebeuren, de heisa rondom tweedehands games en de algemene onduidelijkheid rondom veel zaken. Het was nog maar zo kort geleden, maar er is al zo veel gebeurd.

Ook op onze redactie was de leegte die Microsoft achterliet duidelijk voelbaar. De altijd jolige sfeer, gevoed door het getroll van onze Dave, kreeg opeens een grimmige toon. Enkel Pim, een Xbox-fan in hart en nieren, deed nog een poging Microsofts nieuwe kindje in een goed daglicht te plaatsen. Maar veel meer dan ’mooi design’ wist hij niet tegen de zwaarmoedige negativiteit in te brengen.

Als redacteurs worden we geacht objectief te blijven tegenover ontwikkelingen in de game-industrie, maar in de eerste plaats zijn we nog altijd gamers. De wetenschap dat tweedehands games niet langer rendabel zouden zijn en onze boxed games weinig meer dan ´licenties on disc´ zijn, liet dan ook een impact achter. Niet enkel bij ons, zo bleek al snel. Overal op internet zag je spottende afbeeldingen van de Xbox One en zelfs collega’s van andere gamesites haalden de fakkels en hooivorken weer boven.

Microsoft had één kans om alles goed te maken: de E3. Bijna iedereen vond dat Microsoft met games als Killer Instinct, Titan Fall, de nieuwe Halo en Project Spark een bijzonder sterke show wist neer te zetten. Alleen mocht het niet baten. Ondanks al het moois dat Microsoft ons te bieden had, bleef de massa hier blind voor. De muur die de beperkingen van de Xbox One hadden neergepoot, bleek te hoog om overheen te kijken. Sony gaf de genadeslag met hun presentatie, waar ze keihard uithaalden naar Microsofts beleid.

De cijfers logen er niet om. Ketens als GameMania meldden dat de PlayStation 4 ongeveer drie keer zoveel pre-orders had als de Xbox One. Na de E3 werden de al staande pre-orders bovendien massaal geannuleerd of geswitcht naar de concurrent. Dit ging Microsoft niet in de koude kleren zitten en 20 juni kwam dan ook eindelijk het verlossende woord. Midden in de nacht kreeg ik het sms’je. Ik denk dat ik nog niet zo snel mijn bed uit gevlogen zou zijn als de volledige Victoria’s Secret catalogus zonder kleding naast mijn bed had gestaan.

Maar waarom is het eigenlijk zo belangrijk voor mij dat de wereld niet verandert? Ik denk dat het komt door het feit komt dat we iets echt willen bezitten. € 60 is een hoop geld. Als je hetgeen waar je dit geld aan besteedt niet eens werkelijk bezit, maar eerder huurt, komt dit nog harder aan. Microsoft speelde in principe met de waarde van ons geld en daar houden we niet van. Bovendien zijn veel gamers ook verzamelaars. Ikzelf ga volgens mijn vrouw ooit sterven door een lawine van mijn games en goodies, waaronder ik begraven wordt en verhonger. Overdreven natuurlijk, maar ze raakt hiermee wel een gevoelige snaar.

Want in hoeverre heeft het nog zin om doosjes te sparen met in principe een downloadcode erin? En in hoeverre kan ik mijn verzamelwoede voeden, als Microsoft snijdt in de opties van de tweedehands markt? Natuurlijk wil ik ontwikkelaars steunen, ik koop genoeg games tegen nieuwprijs of als ze iets goedkoper zijn, maar wel nieuw. Het feit is echter dat er op jaarbasis veel te veel interessante games uitkomen, vooral in het najaar, om deze allemaal tegen nieuwprijs te kopen. Ik moet een flinke loonsverhoging krijgen wil ik dat zelfs maar overwegen. Ik heb hier werkelijk uren mijn hoofd over gebroken en zelf ook overwogen mijn reservering te annuleren.

Maar hierover piekeren heeft geen zin meer, want godzijdank heeft Microsoft zijn beleid bijgesteld. Euforie alom. Zelfs midden in de nacht kwamen er massaal reacties, daar iedereen elkaar uit dromenland hielp met het goede nieuws. De sfeer was goed, maar niet voor lang.

Want waar Microsoft nu van wispelturigheid wordt beschuldigd, zijn wij gamers niet veel beter. Jan en alleman bejubelde Sony voor hun aanpak en lachte om diens presentatie bij de E3. Nu Sony hun voordeel kwijt is, wordt dit echter opeens bestempeld als lafhartige promotie en steken onder de gordel. Niet dat Xbox One opeens de heilige gamersgraal is geworden, want nog steeds hebben velen Microsoft niet vergeven. Het is alleen opmerkelijk om te zien hoe ongeveer de helft van de mensen die aankondigden Microsoft voor altijd de rug toe te keren nu weer keihard bezig zijn Sony te bashen.

Maar ja, dat is het internet. Ikzelf weet het wel. Ik haal beiden. Want ik ben geen Sony-fanboy, geen Microsoft-freak en geen Nintendo-liefhebber. Ik ben een gamer in hart en nieren en eet alles op mijn pad, zolang de maaltijd naar meer smaakt. Ik denk dat nu Microsoft heeft getoond bij te kunnen draaien, wij daar een voorbeeld aan mogen nemen. We hebben onze zin, Sony en Microsoft doen wat wij van ze verlangen. Moeten we daar niet gewoon tevreden mee zijn, of zie ik het nu te zwart-wit?