Economisch gamen: Aandeelhouders

Het is niet vreemd om vraagtekens te zetten bij het belang van de aandelenkoers van een bedrijf. Want ja, die schiet dagelijks omhoog en naar beneden, en lijkt totaal los te staan van de daadwerkelijke waarde die een bedrijf genereert. En in principe maakt het helemaal niets uit voor een bedrijf wanneer de aandelenprijs tien procent hoger of lager staat. Het enige moment waar de aandelenprijs iets uitmaakt voor het bedrijf, is als het nieuwe aandelen wil uitgeven. Dan maakt het nogal uit of de aandelenprijs tien of twintig euro is, want in het eerste geval moet je twee keer zoveel aandelen uitgeven om hetzelfde bedrag op te halen. Denk aan bijvoorbeeld Gamestop, dat tijdens de short squeeze in 2021 handig gebruik maakte van de hoge aandelenprijs door nieuwe aandelen uit te geven.

Bron: Yahoo! Finance. Rode lijnen representeren momenten waarop Gamestop nieuwe aandelen uitgaf.

Buiten het uitgeven van nieuwe aandelen, maakt een aandelenprijs in principe niet zoveel uit voor de dagelijkse werkelijkheid binnen een bedrijf. Zolang het bedrijf geen geld nodig heeft om bijvoorbeeld werknemers te betalen tot de volgende game uitkomt, doet het er weinig toe of de aandelenprijs tien, twintig of tweehonderd euro is.

Maar goed, zelfs als het voor de werking van het bedrijf weinig uitmaakt, is het voor de aandeelhouders natuurlijk wel belangrijk wat de prijs van hun aandelen is. Want als je aandelen hebt gekocht voor twintig euro en de prijs daalt naar een tientje, dan ben je de helft van je geld kwijt. Hier zit dus een spanning en dit is precies de reden waarom aandeelhouders ook inspraak hebben in de bedrijfsvoering, bijvoorbeeld via de jaarlijkse aandeelhoudersvergadering. Dit is tegelijkertijd ook waarom de bestuurslaag van een onderneming vaak niet alleen een vast salaris krijgt, maar ook in aandelen betaald wordt. Op die manier krijgen managers de prikkel om ook de aandelenprijs hoog te houden. En daarmee is de cirkel rond: het management wordt betaald in aandelen en is daarom op de hand van de aandeelhouders.

Dit betekent niet automatisch dat het bestuur van een bedrijf en de aandeelhouders altijd op één lijn zitten. In de economische literatuur wordt bijvoorbeeld gesproken over empire building: aandeelhouders willen een goed rendement, terwijl het management een groot imperium wil bouwen. Denk bijvoorbeeld aan Meta, waar Mark Zuckerberg miljarden uitgaf aan zijn Metaverse-project en vervolgens teruggeroepen werd door aandeelhouders. Of Elon Musk die de afgelopen jaren vooral bezig was met X en DOGE, tot chagrijn van de aandeelhouders van Tesla.

Die spanning tussen aandeelhouders en management zie je ook op kleinere schaal in de game-industrie. Denk bijvoorbeeld aan de aankondiging van Sony in februari 2022 om meer dan tien live-service games te ontwikkelen. Of Ubisoft dat in november 2022 aankondigde stevig te investeren in een NFT-strategie. Allebei beslissingen die zogenaamd voor aandeelhouders gemaakt werden en niet voor gamers. Maar als je naar de aandelenprijs kijkt, dan zie je eerder een negatief effect in plaats van een positief effect op de aandelenprijs. Dit duidt er op dat het niet zozeer de aandeelhouders zijn die zo’n strategie zien zitten, maar dat die eerder uit de koker komt van een bestuur dat zijn eigen stempel op de onderneming wil zetten.

Bron: Yahoo! Finance. Rode lijnen geven aankondigingen aan van Sony (10+ live-service games) en Ubisoft (NFT games).

Aandeelhouders en management zitten dus niet altijd op één lijn en het is lang niet altijd het geval dat beslissingen die gamers benadelen gemaakt worden voor aandeelhouders. Mocht een volgende Xbox dus bijvoorbeeld extreem duur worden of de volgende God of War alsnog een live service game worden, wijs dan niet meteen naar de aandeelhouders als schuldigen. De wijzende vinger kan in eerste instantie gewoon naar degenen die ook daadwerkelijk de beslissing maken, ofwel de Phil Spencers, Herman Hulsten en Shuntaro Furukawas van deze wereld.

Mark Dijkstra is universitair docent Finance aan de Vrije Universiteit Amsterdam en een fervent gamer. Met zijn kennis én zijn passie schrijft hij twee keer per maand een gastcolumn op GameQuarter, waarbij hij gebeurtenissen en ontwikkelingen in het gaming-landschap bekijkt vanuit een economische lens.