Klaar voor World of Warcraft: Forever? Wij praten je bij

Welkom terug in Azeroth

World of Warcraft bestaat al enkele decennia en zelfs in verschillende vormen. Zo heb je WoW Retail ("moderne" game, langlopende storyline, veel balancing patches), WoW Classic (terug naar het begin voor balancing patches en uitbreiding na uitbreiding). En nu hebben we dus ook nog eens de WoW: Forever launch. Waar past deze in het plaatje?

Ik ben Amélie en ik speel al min of meer twintig jaar World of Warcraft en als een doorgewinterde suikerverslaafde heb ik ook uit gekeken naar deze nieuwste telg in de Blizzard-familie. Even eerlijk en tussen ons, er is véél veranderd in deze MMORPG door de jaren heen. Soms goed, soms slecht, maar altijd vooruit. Maar wat als een developer nu beslist opnieuw te beginnen om een ander pad te volgen? Daar probeert World of Warcraft: Forever een goed gevolg aan te geven.

Waar Classic meer recht-toe recht-aan is dan Retail, hebben ze toch beiden iets gemeen. Je zal bij elke grote content update je oude gear vervangen met de nieuwste tools en items. Zo groeit je karakter en versla je de volgende Gargamel (de slechterik in De Smurfen). Deze haal je dan wekelijks neer met een groepje gelijkgezinden, om dan daarna de schatkist van deze eindbaas te verdelen onder dat groepje. Dit is meestal een vast moment in de week met dezelfde mensen. Dat kan natuurlijk wel pijn doen met een iets vollere kalender of andere hobbies (of erger... kids). En wat als je dan een pauze inlast om een andere game te spelen? Dan sta je daar vijf maanden later met je supersterke zwaard van drakenvuur en harnas van de kever, welke niet sterk genoeg meer zijn omdat je enkele updates hebt gemist. Dit is altijd een pijnpunt gebleven voor velen onder ons en zeker voor mijzelf. Die slome strijd om toch maar je harnas terug in orde te krijgen zodat je weer mee kan met je vrienden. Bezin eer je begint of zoek een nieuwe groep vrienden om weer van nul te starten. Maar daar zal Forever volgens de developers (niet hetzelfde team van de twee andere versies) verandering in brengen. Ze schreeuwden het vol lof over de daken: "Horizontale progressie!".

Herhaal het even terwijl je je favoriete yogapositie aanneemt: "Horizontale progressie". Hiermee bedoelen de devs dat het ook anders kan. Waarom zouden je harnas en zwaard minder sterk moeten zijn na een pauze? "Spring gewoon terug in de actie, joh!", aldus het team. Klinkt lekker op papier, maar kunnen ze dit waar maken? De toekomst wijst het uit, maar de belofte is er wel al. Maar dat is natuurlijk ook niet de enige belofte die ze ons voorleggen.

Ik wil natuurlijk niet te veel verklappen. Het avontuur lonkt dankzij nieuwe queestes, onbekende gebieden en zelfs splinternieuwe kerkers en slechteriken. Vaak ook nog eens met een verhaal er aan vast van hoe ze die concepten twintig jaar terug dan maar toch niet uitgebracht hebben wegens tijdsdruk of om welke andere reden dan ook.

Waar Retail een verhaal van vrede volgt en de Horde en de Alliance samenbracht om tegen steeds maar grotere dreigingen te vechten, slaat Forever dan toch maar een andere straat in. Zoals de titel beschrijft, dit is de World of War-craft. Waar die twee facties elkaar gewoon echt niet moeten en liever alles gescheiden houden. Ze hebben de bagage van Retail niet nodig, verzekeren de devs ons. Een nieuw verhaal, met herkenningspunten maar een waar jij als speler het klein en simpel houdt. Een draak of drie lukt ons wel, maar een dreigende invasie van multidimensionele schaduwmonsters zoals in Retail als vijand willen ze dus niet meer. En als die draak nou net een iets te stoer lid van de andere factie te grazen neemt, des te beter. For the Alliance! (GameQuarter is niet verantwoordelijk voor langdurige corpse-camping-sessies als je dit in de verkeerde cirkels durft uit te spreken).

Dus hier zijn we dan, vannacht om middernacht komt Forever officieel uit. De perfecte mix van Retail en Classic, voor elk wat wils volgens het team achter Forever. Klinkt bijna té mooi om waar te zijn. Maar toch kijk ook ik weemoedig terug naar de simpelere tijden van het zestienjarige meisje die geen Engels kon maar die er toch in slaagde om die twaalf spinnenpootjes te verzamelen. Ik zal alvast paraat staan om die kerkers te verslaan en mijn vrienden te doen twijfelen aan mijn krachten door elke stoere eindbaas Gargamel te noemen. We zullen zien of het inderdaad ook voor Forever zal zijn.

Er zijn heel veel beloftes gemaakt door de developers, ik probeer er enkele op te sommen voor je: nieuwe rassen, nieuwe classes en nieuwe zones. Nieuwe kerkers, nieuwe raids, nieuwe verhalen, nieuwe... Je snapt het wel denk ik. Kortom: een nieuwe belevenis iedere keer dat je terugkeert naar Forever. Dat belooft!