Nogmaals, deze rangschikking is niet gebaseerd op de Meta/Open Critic-score van de Assassin's Creed-games, maar op mijn persoonlijke mening: ik ben mij ervan bewust dat mijn smaak en mening afwijken van de norm. Maar dat is dan natuurlijk ook het mooie aan meningen; die kunnen verschillen en niet iedereen hoeft het met mijn mening eens te zijn.

10. Assassin's Creed Rogue
Assassin's Creed Rogue is een beetje ondergesneeuwd door Assassin's Creed Unity, aangezien ze tegelijkertijd werden uitgebracht en aangezien Unity het vlaggenschip was voor Ubisoft. Die game kreeg meer marketing dan Rogue. Maar ondanks dat Rogue minder aandacht kreeg, vind ik de game net iets beter dan Unity en dat heeft een aantal redenen. Allereerst omdat Rogue minder bugs had en ten tweede heeft het iets wat Unity niet heeft en dat is naval traversal en combat. Daarnaast vind ik het ook interessant dat je een keer voor de Templar Order speelt in plaats van de Assassin Brotherhood. Met deze game heeft Ubisoft dan ook laten zien dat ze goed zijn in het schrijven van een verhaal dat niet zo zwart-wit is dat het op goed tussen kwaad neerkomt. Zowel de Assassins als de Templars hebben goede argumenten voor wat ze doen en willen bereiken, maar er zijn ook een paar redenen waarom Rogue niet verder komt dan de tiende plek. Ik noem bijvoorbeeld de stalkers, die echt zwaar irritant zijn en de flow uit de game halen. Een andere reden is dat het herstellen van New York geen voldoening geeft en te veel van de resources vraagt die je ook moet gebruiken om je schip te verbeteren.
09. Assassin's Creed 3
Assassin's Creed 3 was een game waar ik na de aankondiging van de game twijfels over had. De Amerikaanse Revolutie als setting vond ik op zich wel interessant klinken en dat de protagonist een indiaan zou zijn vond ik ook interessant. Maar aangezien de game zich afspeelt in de achttiende eeuw, betekent dat ook dat er vuurwapens aanwezig zijn, iets waar ik niet op zat te wachten, aangezien ik vuurwapens niet vond passen in een game als Assassin's Creed. En ja, ik weet het, in Assassin's Creed 2, Brotherhood en Revelations zaten ook al vuurwapens zoals de hidden gun, maar dat vind ik persoonlijk toch anders. De musketten en vooral de pistolen van Assassin's Creed 3 vond ik toch minder klinken. Ik moet dan ook wel gelijk toegeven dat ik een "fetisj" heb voor zwaarden en zwaardgevechten, en in mijn ogen stonden de vuurwapens dat in de weg. Mijn zorgen bleken uiteindelijk voor niets te zijn, want hoewel ik sommige vuurwapens in de game nog steeds te overpowered vind, stonden ze het zwaardvechten (of beter gezegd tomahawkgevechten) niet in de weg en Assassin's Creed 3 is uiteindelijk een van mijn meest favoriete Assassin's Creed games geworden. Ik ben nog wel steeds van mening dat Assassin's Creed niet naar een te moderne tijd moet gaan.
08. Assassin's Creed Syndicate
Assassin's Creed Syndicate is een game die de fanbase van Assassin's Creed verdeelt. Of je vindt de game goed of je haat hem. Aangezien hij bij mij zo hoog staat, lijkt het mij wel duidelijk dat ik in kamp zit dat de game goed vind. En er zijn meerdere redenen waarom ik deze game goed vind. Allereerst vind ik het verhaal echt goed, ten tweede vind ik de Frye Twins leuke speelbare personages en ten derde vind ik de spelwereld van Assassin's Creed Syndicate een leuke speeltuin waarin je lekker los kan gaan met je rope dart gun. De combat is ook vermakelijk en is vergelijkbaar met de combat van de Batman games van Rocksteady. Wel ben ik van mening dat Ubisoft met Assassin's Creed Syndicate het plafond heeft bereikt met het jaartal waarin het zich afspeelt, wat overigens 1868 is. Veel moderner/recent moet het wat mij betreft echt niet gaan.
07. Assassin's Creed Brotherhood
Assassin's Creed Brotherhood is een lange tijd mijn meest favoriete Assassin's Creed game geweest, maar is nu toch echt gezakt naar de zevende positie. Het blijft voor mij toch wel de beste game uit de Ezio-trilogie. Rome is goed nagemaakt in deze game en de gameplay is ook erg leuk. De missies zijn gevarieerd en het verhaal van de game is echt goed. Zelfs het moderne verhaal maakt hier een grote stap voorwaarts, iets wat in veel Assassin's Creed games jammer genoeg niet het geval is. Maar er is toch ook iets wat ik Assassin's Creed Brotherhood niet kan vergeven en dat is dat het de game is die de 100% synchronisatie-eisen heeft geïntroduceerd en ik haat 100% synchronisatie-eisen.
06. Assassin's Creed Mirage
Met Assassin's Creed Mirage wou Ubisoft weer terug naar de roots van de originele Assassin's Creed game gaan, oftewel meer focus op stealth dan op actie en ook meer focus op kleinschaliger verhaal en dito wereldkaart. Iets wat in mijn ogen goed gelukt is, al hebben ze toch ook een paar elementen van de RPG Assassin's Creed Games geïmplementeerd. Dus in dat opzicht is het meer een hybride, maar wel eentje die oldschool fans weet te bekoren. Daarnaast vond ik Basim één van de meest interessante personages in Assassin's Creed Valhalla en dat hij in Assassin's Creed Mirage het hoofdpersonage is, daar ben ik erg blij mee. Mede hierdoor heeft Mirage een van de meest interessante verhalen van de Assassin's Creed games. Wat dan wel weer jammer is, is dat de game niet echt veel antwoorden geeft op waarom Basim is zoals hij is in Assassin's Creed Valhalla. Maar door alle dingen die Assassin's Creed Mirage goed doet, plaats ik hem toch hoog in mijn top 20 Assassin's Creed-games.









Reacties (0)
Deel je mening over dit artikel met andere GameQuarter-lezers
Plaats een reactie