Negenjarig kind heeft $ 118.000 aan YouTube ads gekocht met de creditcard van zijn vaders werk

Het zal je maar overkomen. Je bent vader van een kind dat volgens jou een leuke hobby heeft. Hij speelt een computerspel terwijl hij dit opneemt op YouTube. Het ziet er allemaal heel onschuldig uit.

Op een dag ben je op kantoor en vraagt de financieel directeur jou of je even langs kan komen om iets op te helderen. Het blijkt dat vanaf de creditcard, die jouw werkgever jou heeft gegeven vanwege jouw positie in het bedrijf, ruim $ 118.000 is overgemaakt. Ga dat maar eens uitleggen.

Na wat zoeken waar het geld naartoe is gestuurd, blijkt dat het nagenoeg allemaal naar hetzelfde doel is gegaan, namelijk naar YouTube. De zoon in kwestie had zijn kanaal flink gespekt door het volledige bedrag uit te geven aan een ad-campagne om ervoor te zorgen dat meer mensen de video te zien zouden krijgen.

Dit gebeurde allemaal rond het YouTube-kanaal Mighty Mike. Eerder dit jaar had zijn vader $ 20,- uitgegeven voor een kleine ad-campagne van YouTube, omdat zijn zoon klaagde dat er weinig mensen keken. Daarmee had hij zijn zakelijke creditcard gebruikt en de gegevens niet meer weggehaald, waardoor zijn zoon in drie weken tijd $ 118.000 aan campaign ads heeft ingekocht.

Dit brengt een gevoelig onderwerp naar boven. Wie is er verantwoordelijk op het moment dat een kind een dergelijke uitgave doet? Is dat het kind, de ouder of YouTube zelf? Dat een kind niet helemaal bewust is dat iets echt geld kost online is inmiddels wetenschappelijk bewezen, zoals in een artikel te lezen is van de Loughborough University. Dat gaat over lootboxes en hoe kinderen daarmee omgaan, maar heeft dezelfde kern als waar we het nu over hebben.

Kinderen de schuld geven van het feit dat ze zonder verdere kennis of besef dat iets echt geld is, is erg eenvoudig en kan worden uitgesloten. Dan blijven alleen YouTube en de vader over.

Wie werkelijk schuld heeft is natuurlijk niet aan mij of een andere journalist om te vertellen. Ik kan wel met zekerheid dat ik diverse ouders ken die vol overtuiging bij het lezen van dit verhaal denken: "dat zullen mijn kinderen nooit doen". Dat dacht de vader van Mighty Mike waarschijnlijk ook. Toch kreeg hij een heel ongemakkelijk gesprek met zijn werkgever en is het hopen dat hij zijn baan nog heeft.