Deze uitspraak werd gedaan in een recente rechtszaak over het beleid dat Sony hanteert inzake de PlayStation Store. Volgens de klagers is deze op sommige fronten onduidelijk, vooral waar het je rechten als consument betreft wanneer je games digitaal koopt. Zo moet je verdomd goed zoeken om te vinden dat Sony zich het recht voorbehoudt om digitaal aangekochte producten op elk moment te verwijderen uit je digitale bibliotheek, iets waarvan men vindt dat het duidelijk te vinden moet zijn, zodat gamers weten waar ze aan toe zijn.
Een van de antwoorden van Sony's advocaten, welke ongetwijfeld als brandstof zal dienen voor de boze menigte, is dat dit niet opgehelderd hoeft te worden. Je koopt immers een digitale licentie voor een product en een ''redelijke consument'' begrijpt dan wel wat je daarvoor krijgt, zonder dat dit expliciet gemeld hoeft te worden. Zij die hopen of verwachten dat een aankoop gelijk staat aan bezit, zijn volgens de advocaten dus onredelijk.
Op het onderwerp van bezit is de logica nog krommer en werpt het een nóg kwader daglicht op Sony. Volgens de advocaten zijn digitale licenties eindeloos beschikbaar. Een oneindig aantal mensen kan een game daardoor hebben, waardoor er geen sprake is van daadwerkelijk bezit. Bezit is volgens hun immers iets wat jij hebt maar niemand anders tegelijkertijd kan hebben. Daarmee zegt men dus dat fysiek eigenaarschap de enige manier is om een game daadwerkelijk te bezitten. En laat dat nou juist zijn waar ze een eind aan willen maken. Zoals gezegd: brandstof voor de boze menigte.
Reacties (2)
Deel je mening over dit artikel met andere GameQuarter-lezers
Plaats een reactie