Dit laatste is iets waar ik meermaals met de developers over sprak toen ik de game Bargan’s Treasure probeerde bij Up One Games. Dit begon al in het dorpje waar het avontuur van Ra’ad begint. Wanneer je het dorp in loopt, kom je uit bij een splitsing. De bedoeling is dat je naar rechts loopt, maar ik, en volgens de developers de meeste spelers, gingen in plaats daarvan naar links, waar op dat moment nog niets was waar je iets mee kon doen.

Backtracken
Eens terug naar rechts gewandeld, beland ik in een oude ruïne. Daar poog ik door een deur te komen, maar de drie sleutels die daarvoor nodig zijn, zijn nergens te bekennen. Daarom gaan we maar op onderzoek uit.
Tot niemands verbazing, liggen de sleutels verstopt achter puzzels. Vermoedelijk speelde ik het begin van het spel, want deze puzzels waren behoorlijk simpel en van het type dat je al duizend keer hebt gezien als je games speelt: aan hendels draaien, dozen verslepen en een straal begeleiden van A naar B.
Ondanks dat deze puzzels vrij basic zijn, heb ik er wel op momenten mee geworsteld. En dat vanwege een soortgelijke reden als die splitsing in het dorp: herkenbaarheid. Interactieve elementen hadden niet dezelfde kleur als de muur waar ze op zaten, maar wel net zo neutraal. Een zandbruine hendel op een grijze muur springt gewoon niet in het oog, om zo maar even een voorbeeld te noemen. Daar valt dus nog wel wat te halen. Maar een goed begin is het halve werk! En dat goede begin lijkt gemaakt. De op Arabië geïnspireerde wereld ademt sfeer en hoewel basic, werken de mechanics zoals ze er nu liggen op het technische front prima. Dus ze hebben een stevig fundament om op te bouwen.
Verwachting:
Er is nog een hoop te doen voor we Bargan’s Treasure echt onder de loep kunnen gaan nemen, maar mijn eerste indruk heeft mij in ieder geval getoond dat de basis al goed zit. Nu is de vraag hoe men daarop gaat voortborduren.







Reacties (0)
Deel je mening over dit artikel met andere GameQuarter-lezers
Plaats een reactie