Ghost Haunting

In Ghost Haunting speel je als Gigi, een slim maar brutaal achtjarig meisje. Ze is op bezoek bij haar excentrieke grootvader en komt er bij toeval achter dat hij een beroemde spokenjager is. Haar grootvader woont in een kasteel en als ze op onderzoek uitgaat, ontmoet ze een demonische pompoen genaamd Baron Butternut. Van hem leert ze hoe geesten in onze wereld terechtkomen en Gigi, die niet lang daarvoor haar grootmoeder heeft verloren, beseft zich dat als geesten onze wereld kunnen betreden dat het ook andersom zou moeten kunnen. Haar tijd is echter beperkt, aangezien de tijd die ze bij haar grootvader verblijft langzaam op zijn einde loopt.

Tijdens de presentatie vertelde ze dat de game zich afspeelt in de Eifel-regio in Duitsland. Ze zijn hiervoor daadwerkelijk naar deze regio getrokken om te leren over diens folklore en geschiedenis, om dit zo goed mogelijk in de game te kunnen verwerken. Dit maakte me dus ook heel benieuwd naar alles wat we kunnen ontdekken in de game, want zelfs het kasteel waar Gigi’s grootvader leeft, bestaat echt.

De game zelf is een 2D point-and-clickgame met een pixel art style. Het deed me daarom dus ook meteen al denken aan de oude games uit dit genre uit de jaren 90. Zelf geven de devs ook aan dat ze dit als inspiratie hebben gebruikt vanwege een voorliefde voor de games uit deze tijd. Ze proberen de charme van die games in een modern jasje te steken en hiermee dus oude fans die inmiddels volwassen zijn, zoals ik, maar ook nieuwe jonge fans aan te spreken. Dit doen ze onder andere door een hintsysteem toe te voegen. Je verzamelt punten in de game die je in het hintsysteem kunt gebruiken. Hier heb je drie gradaties in qua wat er wordt uitgegeven aan punten en hoe meer er wordt voorgezegd, hoe meer punten het kost. Dit is best een leuke manier om een hintsysteem in een game te bouwen dat leuk is om te gebruiken.

Verwachting:

Mijn eerste indruk van de game tijdens de presentatie was zeer positief. De stijl ziet er leuk uit en doet me inderdaad denken aan de oude games die ik vroeger zo leuk vond. Ook met de humor zit het zeker goed, want de woordgrappen en humor zijn absoluut niet ver te zoeken. En als je me niet gelooft, dan hoef je alleen maar de trailer te bekijken om te zien wat ik bedoel. Qua gameplay kan ik niet meer zeggen dan dat het een point-and-clickgame is, want echt dieper dan dat gaat het niet echt. Zoals bij de meeste van dit soort games is vooral het verhaal van belang en de sfeer eromheen. Van wat ik tot nu toe gezien heb, lijkt het hier goed mee te zitten. Mij hebben ze in ieder geval nieuwsgierig weten te maken naar de rest van het spel. Ik ben benieuwd of het Gigi lukt om haar grootmoeder terug te brengen en welke kattenkwaad we allemaal kunnen uithalen.