Gluttony

Deze cartooneske titel plaatst je in een hel gevuld met voedsel, waar jij een gulzige demoon bent met een onverzadigbare honger. Een hel vol gigantische burgers, donuts en drankjes is dus meer een hemel voor je, zelfs als ze leven.

Uitbuiken

De core gameplay loop van Gluttony is simpel. Je betreedt een kamer vol FoodDevils, welke je automatisch aanvalt in de stijl van een survivorlike. Nadat je ze verslaat, kun je een power-up kiezen, waarna je de volgende kamer betreedt. Deze kan gevuld zijn met vijanden, maar ook bijvoorbeeld een winkel. En dat is bij iedere run weer anders.

Waarmee Gluttony zich poogt te onderscheiden van anderen, is met het feit dat je vijanden kunt oppeuzelen. Doe ze genoeg schade en ze zijn tijdelijk beduusd. Door vervolgens op ze te klikken, kun je ze oppeuzelen om specifieke power-ups te krijgen die afhankelijk zijn van het type voedsel. Je kunt kiezen voor variatie of dezelfde types stapelen voor een krachtigere variant. Maar wordt niet té gulzig, want als je buik vol zit, doe je een sterke Area of Effect-aanval die tevens je ruimte geeft voor meer, maar wel ten koste van de power-ups die je via je maag had verkregen.

Boven en onder

Voor deze preview heb ik in totaal drie runs van het spel gedaan en ik zie mezelf niet snel aan een vierde beginnen in de huidige staat. Veel power-ups gebruikten namelijk termen die ik niet kon plaatsen zonder context, zelfs na de tutorial, waardoor ik niet kon inschatten wat te gebruiken. En het klikken op vijanden terwijl je tegelijkertijd met WASD projectielen ontwijkt, vond ik persoonlijk niet heel lekker werken. Het is alsof je met twee compleet verschillende dingen tegelijkertijd bezig moet zijn, al zal het ongetwijfeld een kwestie van gewenning zijn. Daarom kan ik me goed voorstellen dat er genoeg spelers zijn die die handigheid wel krijgen, want ondanks dat het niet helemaal voor mij bleek weggelegd, speelde het prima weg en oogt het lekker vrolijk.

Verwachting:

Gluttony is een opvallend diepgaande combinatie van een roguelike en een surviorlike, maar is door een gebrek aan context vrij moeilijk te doorgronden. Net als de besturing is mijn gevoel erbij echter wel dat het een kwestie is van vallen en opstaan om het goed in de vingers te krijgen, iets wat geen straf is met hoe soepeltjes het speelt.