Achteraf gezien
Gelukkig ben ik de beroerdste niet en dus moest ik al snel toegeven dat ik een heel verkeerd beeld had van wat GVH zou zijn. De game begint met diens einde, welke hint naar een desastreuze afloop van dit verhaal, om vervolgens terug in de tijd te springen. In dit verleden maken we kennis met Fang, een jonge dinosaurusvrouw met de ambitie om haar band beroemd te maken. Daarom beginnen we met het spelen van haar nieuwste nummer in een simpele, maar doeltreffende, ritmegame, waarin je zowel de actieknoppen als sticks moet gebruiken. Dit moet niet zelden tegelijk, hetgeen chaotisch oogt op het scherm, maar makkelijk zat wegspeelt. Zoals een game als dit moet zijn.
Eens de tutorial succesvol doorlopen is, gaat de game direct verder met zijn verhaal. Dit ontvouwt zich grotendeels in cutscenes, waarbij jouw input beperkt is tot het maken van keuzes. Denk aan een visual novel, maar dan met minder tekst en meer animaties. Dit duurt ongeveer tien minuten, waarin we kennis maken met Fangs broer en vrienden. Deze zijn stuk voor stuk duidelijk neergezet met een eigen persoonlijkheid en sterke voice acting. Enkel de animaties mogen wat mij betreft iets cleaner, maar allicht dat anime in recente jaren mij te veel verwend heeft.
Reacties (0)
Deel je mening over dit artikel met andere GameQuarter-lezers
Plaats een reactie