Je begint in Sevastopolskaya; een metrohalte die deel uitmaakt van het Moskouse metronetwerk. Zoals iedereen die de eerdere games heeft gespeeld vast wel is opgevallen, is Moskou flink gebombardeerd in een nucleaire oorlog. De paar mensen die het hebben overleefd, zijn ondergronds gaan leven om niet vergiftigd te worden door de straling buiten.
De game speelt zich vier jaar na Metro Exodus af in 2039. Jij speelt met een persoon die zich de naam Spartan heeft toegeëigend en je ziet meteen dat je nogal een onuitstaanbare, arrogante kwal bent. Hij slaat zomaar iemand op zijn neus en vervolgens neemt hij een opdracht aan waarvan hij zeker is dat Spartan de enige persoon is die zo'n missie kan volbrengen.
Wanneer je de opdracht hebt aangenomen, loop je naar de wapensmid die je wat wapens geeft. Vervolgens ga je doen wat moet worden gedaan: je gaat naar buiten. Je doet je gasmasker op en gaat de vergiftigde wereld van het bovengrondse Moskou in.

Deze game heeft de typische look-and-feel van een Metro game. Wanneer je een map opent, zie je geen menu. De hoofdpersoon pakt simpelweg de map die hij ergens binnen handbereik heeft en dan kijk je vanaf daar waar je moet zijn of waar je bent. Als het te donker is om iets te zien, krijg je de mogelijkheid om met je aansteker de boel bij te lichten. Wanneer hij zijn inventory wil openen, haalt Spartan een tas van zijn rug en kijkt in de tas wat hij wil hebben, wat enorm immersief is. Er zijn geen menu's, zoals je die ook niet in het werkelijke leven hebt.
Ik heb me in de demo het meeste verbaasd over hoe echt Sevastopolskaya aanvoelt. Dit was in de eerdere Metro games ook al, maar het is nu wel allemaal stukken gedetailleerder. Dit is hoe een metrostation waar mensen in zijn gaan wonen en leven voor inmiddels meer dan 25 jaar eruitziet. Er wordt vee gehouden, er wordt gehandeld en het bruist er van leven. Het is echt een stad in het klein en het voelt enorm claustrofobisch aan. Er zijn moeders met kinderen, maar ook ouderen, en mensen hebben hun manier gevonden om in deze voor ons gevoel onherbergzame omstandigheden een goed leven te leiden.
De bovengrondse wereld is niet veel verbeterd vergeleken met voorgaande delen. Het is nog altijd bijzonder vijandig en het ziet ernaar uit dat alles je dood wil hebben. Je moet een pakketje halen bij een paramilitaire groep die niet je vrienden zijn en hier zie je een aantal dingen. Er is erg gesleuteld aan de vijand om de AI zo realistisch mogelijk te maken, maar op dit moment is er nog wel wat ruimte voor verbeteringen. Ik heb een vijand gezien die niet voorbij een pilaar kon komen. Ook was er een vijand die maar niet door leek te hebben dat als je in je rug wordt geschoten, je om moet draaien of weg moet springen. Voor de rest waren de reacties van de tegenstanders enorm overtuigend. Ze probeerden op verschillende manieren bij je te komen, maar communiceerden ook constant met elkaar om elkaar op de hoogte te houden van hun en Spartans positie.
Verwachting:
De demo liet heel goed zien dat de ontwikkelaars nog altijd weten hoe je een zeer goede shooter moet maken met de grimmige sfeer van de eerdere games. Ik werd van tevoren gewaarschuwd dat dit een 'early build' was en dat ik wat inconsistenties tegen zou kunnen komen, maar alles draaide vrij soepel. Ik kan alvast niet wachten tot hij eindelijk uit is. Hij wordt nu verwacht ergens in februari 2027.





Reacties (0)
Deel je mening over dit artikel met andere GameQuarter-lezers
Plaats een reactie