Kill with style
Helaas kon ik het eerste volledige level, een drukkerij voor Nazipropaganda, niet voltooien voor de timer op mijn demo afliep, maar in dat half uur heb ik wel een aantal dingen kunnen zien en testen. Zo is Vano zeer bekwaam met zijn vuisten, evenals vrijwel alles wat je kunt gebruiken om iemand mee te slaan of steken. Vooral staande asbakken hield ik vaak in mijn knuistje, waarbij ik moet zeggen dat ze voor mijn gevoel wel heel snel stukgingen.
Grof geweld is echter niet altijd de oplossing. Tenzij je een pak hebt met een prijskaartje van een forse villa en een riem vol gadgets, ga je een numerieke overmacht niet makkelijk overwinnen. Daarom is sluipen een net zo belangrijk middel in je arsenaal om de rangen van de Nazi’s uit te dunnen. Let echter wel op. Normale burgers omleggen, zelfs als ze samenwerken met de Duitsers, is een directe game over. Ze kunnen je desondanks wel verraden als je stilletjes te werk wil gaan.
Het laatste middel in je arsenaal is angst. Door grof geweld te combineren met aanvallen vanuit de schaduw, zouden vijanden anders moeten gaan reageren en daardoor ook anders aangepakt moeten worden. Dit heb ik echter niet mogen ervaren in mijn speelsessie. Ik snap het echter wel. Als je ziet hoe grof het er op momenten aan toe gaat, zal zelfs monsters als de bratwurstvreters dit niet in de koude kleren gaan zitten. Wat dat betreft is het maar goed dat men heeft gekozen voor een ietwat cartooneske look. Anders zouden we Nekome waarschijnlijk terugzien in een lijst met games als Manhunt en Hatred.
Verwachting:
Nekome presenteert een immens boeiend concept, maar ik heb nog te weinig gezien om echt veel te zeggen over de uitvoering. Vano is een anti-held met hele goede motivaties, maar het monster dat het Duitse leger angst inboezemt was nog maar amper ontstaan toen ik speelde. Die reis zal bepalen of de game zal staan of vallen.
Reacties (0)
Deel je mening over dit artikel met andere GameQuarter-lezers
Plaats een reactie