Sunderbound

Sunderbound is een co-op roguelike top-down shooter in een wereld die steeds meer en meer in verval raakt. Omdat grondstoffen schaars worden, moeten zij die hier leven steeds meer risico’s nemen om ook te blijven leven. Daarom besluiten twee van hen samen een gigantische toren te beklimmen.

Je weet nooit wat er op je wacht

Simpelweg deze toren verkennen en het ontdoen van waardevolle spullen zou natuurlijk te makkelijk zijn; dan hadden anderen het immers allang gedaan. Dit gebouw is gevuld met automatische defensiesystemen, mechs en zelfs een soort zombies die alles aanvallen wat in hun nabijheid komt. Je moet daarom goed voorbereid op pad gaan. Een goed begin is echter slechts het halve werk.

De andere helft komt door een combinatie van goed mikken en een beetje geluk. Kogels zijn oneindig in Sunderbound, dus daar hoef je je geen zorgen om te maken, maar je moet wel herladen wanneer je magazijn leeg is. Dit laat je open en bloot voor aanvallen, dus elk schot moet tellen. Des te meer wanneer je net als mij de sniper speelt en mijn partner met een machinegeweer op de frontlinie moet ondersteunen. Gelukkig hebben karakters meer dan enkel een geweer tot hun beschikking, daar de mijne bijvoorbeeld ook granaten en een tijdelijke onzichtbaarheid had voor als ik me moest herpositioneren.

Roll of the dice

Het andere stuk is waar het geluk om de hoek komt kijken: upgrades. Tijdens mijn speelsessie kwamen we meerdere upgradestations en een verkoper tegen, die ons allen voorzagen van een zetje. Denk aan een groter magazijn of sneller herladen, maar ook betere kogels. De upgrades die je koopt, blijven bovendien tussen runs door bewaart, dus in die zin is het meer een roguelite dan -like. Er zit echter wel een element van willekeur in wanneer je kunt upgraden en wat je dan kunt krijgen.

Wat ik niet heb gezien, maar waar ik wel op hoop, is dat je ook nieuwe karakters, dan wel wapens vrij kunt spelen. Ik zou de game graag proberen met twee machinegeweren of een shotgun bijvoorbeeld. De sniper is krachtig en heeft zeker zo zijn meerwaarde, maar ik verkies iets wat minder mikken en meer vuren vereist en ik weet dat medespelers in mijn omgeving er hetzelfde over denken. Gelukkig kan ik in het ergste geval mijn kompaan door een AI laten besturen als ik besluit de toren solo te beklimmen…

Verwachting:

Haven no More heeft duidelijk genoeg indruk achtergelaten dat ik het in Sunderbound weer herkende, zelfs jaren later. En met goede reden. De game speelt vloeiend, de wereld is boeiend en je arsenaal is alsmaar groeiend. Ik hoop echter dat dit laatste breder wordt getrokken dan het nu is, daar ik een sniper nou niet de ideale manier vind om een top-down shooter te beleven.