The Forest Quartet

Zoals ik al concludeerde in een column die enkele maanden geleden onze homepage sierde, ga ik niet goed samen met games die hun verhaal op abstracte wijze duidelijk proberen te maken. Desondanks heb ik me er soms best mee kunnen vermaken. Daarom besloot ik eens een nummertje te maken met The Forest Quartet.

De titel van die game is overigens niet echt juist meer. Na het overlijden van saxofonist Nina is het kwartet gereduceerd tot een trio en is de band gereduceerd tot een schim van diens voormalige zelf. Leden zijn gebroken door het verlies en worstelen daar ieder op hun eigen manier mee. Geen een doet dat op een gezonde wijze en zelfs een soort afscheidsconcert voor hun bandlid lijkt daardoor niet echt van de grond te komen.

Een laatste eerbetoon

Of het bezorgdheid of verbintenis is, durf ik niet te zeggen, maar deze situatie laat de ziel van Nina terugkeren naar de aarde, waar ze middels de instrumenten van haar voormalige collega’s in hun beleefwereld kan stappen. Hier moet ze puzzels oplossen om lichten te activeren, die de spreekwoordelijke duistere wolken verjagen. Dat is althans mijn interpretatie van de gebeurtenissen.

Die gebeurtenissen bestaan uit het oplossen simpele schuif- en sleeppuzzels om generators aan te zwengelen. Deze activeren op hun beurt eerder genoemde lichten, al moet je die ook vaker wel dan niet eerst vinden en op hun plek zetten om voortgang te kunnen boeken.

Reden tot zorgen

Na ongeveer een half uur had ik de hersenspinsels van de eerste muzikant opgehelderd, waarna mijn speelsessie was afgelopen. Een idee dat ik iets bijzonders beleefd had, was er niet, maar zoals gezegd ben ik niet het publiek dat doorgaans aansluiting vind tot spellen als deze. Dat is dus geen reden tot zorgen. Een uitspraak van de begeleidende medewerker is dat wel, want hij stelde dat ik ongeveer een derde van de titel had gezien. Betekent dit dat The Forest Quartet nog geen twee uur lang gaat zijn? Dat is gezien het refund-beleid van meerdere stores misschien wel een problematisch aspect.

Conclusie

Ik ben vooralsnog niet overtuigd van wat The Forest Quartet voor ogen heeft en maak me zelfs zorgen over de lengte. Dus tenzij men het beste voor het laatste heeft bewaard, hou ik een slag om de arm als het aankomt op deze titel.