The Purple Peacock

Voor mensen zoals ik, die zijn opgegroeid met Point & Click-games, springt deze game er meteen uit. Je speelt als Virgil Russ, een doorgewinterde antiekverzamelaar met schulden. Hij staat erom bekend dat hij de meest onmogelijke dingen kan vinden en deze reputatie is dus ook wat hem, na een mysterieus telefoontje en een smak geld, naar Eugene Grove brengt, een klein stadje waar een behoorlijke laag mysterie omheen hangt. Virgil heeft namelijk de opdracht gekregen om de speciale Purple Peacock te vinden, een postzegel waarover in verzamelaarskringen enkel gefluisterd wordt.

The Purple Peacock is in elke vorm een rasechte point-and-click-game. Het is duidelijk te zien dat de ontwikkelaar zelf is opgegroeid met dit soort games en er een passie voor heeft. De invloeden uit de jaren 90 zijn duidelijk zichtbaar en laat ik dat nu helemaal niet erg vinden.

De graphics zijn natuurlijk een van de belangrijkste dingen in dit type game en hiermee zit het in deze game helemaal goed. De stijl is helder, kleurrijk en modern, en elke locatie heeft een beetje zijn eigen feeling. Tijdens mijn speelsessie kreeg ik te horen dat ze bezig zijn om de gezichtsuitdrukkingen en de manier waarop karakters praten verder te polijsten om bepaalde emoties duidelijker te kunnen maken. Ik snap waarom ze het doen, want nu kon je bijvoorbeeld niet van iemands gezicht aflezen dat hij verschrikkelijke tandpijn had, terwijl hij dit wel aangaf. Nu zijn de gezichten nog een beetje te statisch. Maar ondanks dat de karakters nu dus een beetje kijken als een boer zonder kiespijn, ziet de game er over het algemeen zeer strak en mooi uit. Al komen er uiteindelijk ook nog animaties in de game voor als je een interactie hebt met een object, zodat Virgil niet als een zandzak blijft staan terwijl hij iets doet.

Gameplay-technisch zit het ook prima in elkaar. Zoals bij de meeste games van dit genre heb je de optie om Virgil naar iets te laten kijken en hem er wat over te laten zeggen of om hem interactie te laten hebben ermee. Dit kan zijn dat hij iets oppakt of dat hij een gesprek begint met iemand. Dit loopt allemaal soepel en het is leuk om te ontdekken waar je allemaal wat mee kunt.

Een ding dat ik een erg fijne toevoeging vind, is de map. Deze kun je openen via de bovenkant van je scherm en vanuit hier kun je makkelijk naar andere locaties reizen zonder eerst terug te hoeven lopen naar de deur. Op dezelfde plek vind je ook alle items die je verzameld hebt. Zoals standaard in dit type games, wordt ook hier van je verwacht dat je puzzels oplost met deze items, waarbij je ze soms moet aanpassen of combineren.

Hierbij gaf de ontwikkelaar me aan dat ze de puzzels meer geschikt willen maken voor een modern publiek en daarmee dus uitdagender. Ik heb zelf al gemerkt dat het vooral heel belangrijk is om goed te luisteren naar wat karakters zeggen, maar ook naar wat Virgil zegt over bepaalde voorwerpen. Dit maakt het dus ook zeker de moeite waard om alles aan te klikken, want je weet maar nooit wat je uiteindelijk misschien nodig kan hebben wat in eerste instantie nietszeggend lijkt.

De game speelt voor nu in ieder geval al lekker weg. De puzzels zijn uitdagend genoeg dat je er soms even over moet nadenken, maar niet op een niveau dat je niet meer weet hoe je verder moet. Ook de humor in de game is subtiel, maar hierdoor op een leuke manier aanwezig die niet te overdadig of overdreven aanvoelt. De muziek geeft je verder echt het idee van een mysterygame en klinkt heerlijk tijdens het spelen, tot op het punt dat ik even alle drukte van de beurs om me heen kon vergeten.

Natuurlijk ben ik na het uitspelen van de demo ook nog even blijven plakken voor een plezierig gesprek met Twins Creative Studio, waar natuurlijk ook wat vragen zijn gesteld.

Q: In de community gaf je aan dat het vier tot zes uur duurt om het spel uit te spelen en dat het meerdere eindes heeft. Met hoeveel eindes moet ik rekening houden?

A: De game duurt inderdaad ongeveer vier tot zes uur. Over de eindes kan ik momenteel nog niks zeggen.

Q: Ben je van plan om het ook op andere platforms dan de PC uit te brengen?

A: Uiteindelijk willen we het ook op Switch 2

Q: Op de Steam-pagina staat dat het spel is geïnspireerd op klassieke avonturengames uit de jaren ’90. Aan welke spellen moet ik dan denken? Broken Sword? Monkey Island? Gabriel Knight? Zelf geeft het me wel een beetje Broken Sword-vibes.

A: Het is grappig dat je dat zegt, want Broken Sword is een grote inspiratie voor ons en veel mensen geven dit ook aan na het spelen.

Q: Ik zag op de Steam-pagina dat je voor noir, mysterie en subtiele humor ging. Wat is precies de stijl die je voor ogen hebt?

A: Het wordt een klein beetje noir en mysterieus, maar we willen meer gaan voor exploration. Je kent de mensen in de stad niet en ze zijn redelijk mysterieus. Maar ook de stad zelf verbergt dingen en het is aan de speler om erachter te komen wat dat is.

Verwachting:

The Purple Peacock is een game in een genre dat al heel lang meegaat, maar desondanks springt het er voor mij wel uit. Het heeft duidelijk wat nieuwere invloeden, waardoor het ook voor een moderner publiek aantrekkelijk kan zijn. Met zijn unieke premisse waar je op zoek moet gaan naar een postzegel in een mysterieuze plaats, probeert het zich te onderscheiden van de vele games die dit genre rijk is, waaronder vooral veel detectivegames. Met wat ik van de game heb mogen zien, denk ik dat er zeker een kans is dat deze game populair wordt onder de fans van het genre. Ik ben zelf in ieder geval enthousiast geworden om verder te ontdekken wat er nu precies zo speciaal is aan deze paarse postzegel met een pauw erop.