Windblown Preview

Ieder heeft zijn rol te spelen en kennelijk hebben ze jou benoemd tot Leaper. Dit zijn de strijders die als een kip zonder kop in de Vortex springen om te bekijken hoe deze kan worden bestreden.

Om dit te doen fungeert de axolotl als een soort kanonnenvlees. Iedere keer ga je de strijd dichtbij of in de Vortex aan en dit gaat je niet in één keer lukken, want de levensverwachting van de gemiddelde Leaper is niet zo hoog. Gelukkig gaan ze als ze dood gegaan weer terug naar The Ark om het vervolgens opnieuw te proberen.

Typische roguelite

De game volgt het ritme wat we inmiddels wel van een roguelite gewend zijn. Je gaat dood, om vervolgens in een soort van tussenwereld terecht te komen, waar je upgrades kunt kopen en dan begin je weer opnieuw. Deze keer heb je echter de upgrades die helpen in jouw strijd tegen de Vortex.

Hoewel de game grafisch niet op Dead Cells lijkt, zie je wel een aantal dingen terug waar deze klassieker bekend mee is geworden. Zo krijg je een vast aantal flesjes, waarmee je in een level jouw health opnieuw kunt vullen. Aan het einde van elk level worden deze flesjes opnieuw gevuld. Er zijn tevens vrij dure upgrades te verkrijgen, waarmee je de hoeveelheid flesjes kunt verhogen.

Ook krijg je de mogelijkheid om bepaalde wapens bij het starten van een nieuwe ronde kopen, waardoor het een leuke uitdaging blijft om het steeds weer opnieuw te proberen.

Wat ik wel mis vergeleken met Dead Cells is de enorme hoeveelheid wapens die er waren. In Windblown is dit aantal stukken minder en dat is jammer.

De combat van Hades

De combat zelf is zeer goed. De besturing reageert heel precies en laat je voelen alsof alles heel snel en vloeiend gaat. De dash is het absolute hoogtepunt. Zonder remmingen kun je door de hele spelwereld dashen tot je een ons weegt, wat geweldig blijft om te doen. Ik vind vooral de vuurwapens erg goed en die gebruik ik veel. Heerlijk is een boog waarvan de damage wordt vermenigvuldigd wanneer je met een bepaald ritme jouw pijlen lost. Dit werkt echt fantastisch en zeker wanneer je het percentage criticals in upgrades verhoogt, kan het een heel leuke pot worden.

De combat lijkt stukken meer op die van Hades dan Dead Cells. Dit is niet per se iets negatiefs. Hades staat bekend als de beste roguelite die er is en het is dan ook een groot compliment als een ontwikkelaar het lukt om de besturing hetzelfde aan te laten voelen. Toch moet ik zeggen dat mij wel iets dwarszit.

Mijn collega Sil heeft al eens eerder een artikel geschreven over een probleem waar ik een beetje mee zit als het komt op roguelites. Er zijn overduidelijk vier of vijf grote games geweest, maar er zijn er verder zo enorm veel bijgekomen, waardoor ik vrees dat Windblown simpelweg in de oersoep van nietszeggende roguelites terecht zal komen.

Verwachtingen:

Alle checkboxen die je kunt aantikken om een goede roguelite te zijn worden aangetikt met Windblown. Het ziet er grafisch zeer goed uit, het is zeker uitdagend en leuk genoeg om steeds weer opnieuw te beginnen. Het probleem is dat het geen extra checkboxen heeft. Het doet simpelweg wat veel meer andere roguelites al eerder hebben gedaan. De game is in Early Access op dit moment en er zijn echt nog wel wat punten te verbeteren. Ze beloven veel nieuwe content in de loop van de tijd, maar van wat ik nu heb gezien, is dit er helaas één roguelite van de velen.