Zoals je kunt verwachten van een game die gaat over het verwerken van trauma's aan de hand van één van de gewelddadigste oorlogen ooit, is Ad Infinitum een psychologische horror game. Het verhaal begint in de loopgraven. Je wordt gedwongen door de commandant om de aanval in te seinen, springt uit de loopgraaf en begint te rennen. Om je heen landen de kanonskogels met veel geweld in de blubber, waardoor hele stukken grond letterlijk uit elkaar spatten. Je blijft rennen en het ziet ernaar uit dat je de loopgraaf van de vijand gaat halen, maar op het laatste moment hoor je een keiharde knal en vlieg je door de lucht. Een berg prikkeldraad vangt je op. Prikkeldraad was een vreselijk sadistische uitvinding en nu zit je vast. Je kijkt naar de plek waar ooit je hand zat en ziet een vies bloederig stompje en je weet dat het niet goed is. Je kijkt in paniek om je heen en smeekt om hulp. Dan kom je erachter dat er een stuk vlees aan je hoofd hangt. Dat stuk vlees is wat ooit je kaak geweest moet zijn. Het enige wat je nog kan doen is wat gorgelende geluidjes maken.
PTSS: the game
Waarom ik deze proloog zo uitgebreid omschrijf, is omdat hij indruk op mij maakte. De Eerste Wereldoorlog is altijd een beetje een ondergeschoven kindje geweest in games en films. Pas in de laatste jaren krijgt het wat meer aandacht. Battlefield 1 is een goed voorbeeld, hoewel ik niet echt een gevoel kreeg dat ik vocht in deze vreselijke oorlog. Amnesia: The Bunker, die ik van een review heb voorzien, kwam enkele maanden geleden uit en gaf mij zeker het gevoel dat je soldaat was in een oorlog en een omgeving die niets liever wilde dat jij zo snel mogelijk doodgaat. Maar Ad Infinitum gaf mij in de intro echt het gevoel dat je maar rent richting de vijand, omdat je dit wordt opgedragen en alleen maar kan hopen dat je het overleeft, zoals dit in die tijd gegaan is.
De game bestaat uit een aantal hoofdstukken en het eerste hoofdstuk begint als je wakker wordt in jouw bed. De oorlog is voorbij en je moet verder, maar het is meteen duidelijk dat dit niet gemakkelijk is. Het onweert en wanneer de bliksem jou bijna verblindt, zie je plotseling de silhouetten van gevallen kameraden die om je bed staan. Bij de volgende flits zijn ze weer weg. Je staat op en loopt door het huis, waar het erop lijkt dat je jouw moeder steeds weg ziet lopen. Uiteindelijk sluit zij haarzelf op en moet je haar naar buiten lokken. Dit doe je door een draaiorgel van muziek te voorzien waar ze een hekel aan heeft en als je die aanzet komt ze naar buiten. Jij kunt dan in haar kamer gaan en zien wat ze daar doet. Ze blijkt een seance te willen uitvoeren om te zien of ze haar oudste zoon, jouw broer, kan terughalen uit de dood. Als jij eenmaal de seance uitvoert ga je terug naar het verleden. Terug naar een oorlog waar je liever niet wil zijn.
Ieder hoofdstuk bestaat uit twee tijdlijnen. De eerst heb ik net genoemd. Dat is jouw ouderlijk huis wanneer je thuis bent gekomen van het front. De vader van het gezin is eigenaar van een grote chemische fabriek en heeft er een behoorlijk fortuin mee verdiend. Het huis is bijzonder groot en zeer mooi ingericht. Van de begane grond tot de zolder kan worden bereikt per lift. Naast het huis is een prachtige overdekte tuin. Het interieur van het huis zijn van prachtig bewerkt hout, hoewel het wel opvalt dat veel deuren op slot zitten. Hier ben je hoofdzakelijk bezig om belangrijke attributen te verzamelen, zoals sleutels of andere dingen die je verder helpen. Na verloop van tijd echter gebeurt er iets waardoor je terug de oorlog in wordt gezogen.
De loopgraven staat in sterk contrast met het mooie grote huis waar je vandaan komt. Het is eerste wat je ziet zijn de handen van het hoofdpersonage. Dit zijn de handen van een soldaat die voor te lange tijd aan het front vecht. Ze zijn pezig en dun en de drager van de handen leidt overduidelijk aan de tekorten die je nu eenmaal in een oorlog hebt. Ook stralen de handen een kracht en handigheid uit die soldaten in dergelijke situatie hebben. De loopgraven zijn vaak in mist gehuld en het is vanaf het begin duidelijk dat het hier meer gaat om een soort koortsdroom van het hoofdpersonage dan de echte oorlog. In deze loopgraven zul je jouw innerlijke demonen het hoofd moeten bieden om de problemen van jou en je gezin op te kunnen lossen.
Reacties (0)
Deel je mening over dit artikel met andere GameQuarter-lezers
Plaats een reactie