Mijn interesse in deze game was gewekt toen ik zag dat hij gemaakt was in Unreal Engine 5. Het zal één van de eerste games zijn die uitkomt in deze populaire engine en daarom ben ik benieuwd hoe hij draait en of je de kracht terug kunt zien in de game. Verder is het natuurlijk altijd leuk om even lekker los te gaan met een platformer.
De wereld van computers
In een artikel van Epic vertelt Kornelia, één van de oprichters van Purple Ray, hoe ze op het idee van de game kwamen. Als kind zagen zij computers als functionerende kleine steden die vooral deden denken aan TRON. Dit idee hebben ze redelijk accuraat in beeld gebracht. In de spelwereld hoor je steeds dat er allemaal technische problemen zijn, maar je ziet er niet zoveel van terug, omdat je in een normale wereld loopt, die niets weg heeft van een computer.
Het hoofdpersonage in de game heet Boti. Dit is een typische bot die mij erg deed denken aan Astrobot. Dat is niet zo raar, want alles aan deze game heeft veel weg van deze VR game. Boti heeft kleine beentjes en geen armpjes. Hij heeft een groot computerscherm als hoofd en twee soort wifi antennes als oren, die hij gebruikt als armen. De wereld is een computer en deze computer zit vol met bugs en veiligheidsproblemen en het is aan jou om iets aan deze indringers te doen.
De spelwereld bestaat uit acht levels. Dit voelt als weinig aan, maar de levels zijn stuk voor stuk zeer groot. Qua vormgeving zien ze er allemaal anders uit, maar ik kan niet ontkennen dat ik vond dat de levels allemaal een beetje op elkaar leken. Je loopt door de wereld en moet ervoor zorgen dat je zoveel mogelijk MB's verzamelt. Deze krijg je door bijvoorbeeld zip-folders kapot te slaan waar de MB's uit komen vliegen. Soms kom je een portaal tegen waar je een bepaalde hoeveelheid MB's in moet droppen om verder te kunnen gaan. Persoonlijk heb ik hier nooit problemen mee gehad. Hij vraagt dan om vijfhonderd MB, terwijl ik er meer dan drieduizend heb, dus ik kan wel wat MB's besteden.
De kracht van de engine
Hoewel ik het altijd lastig vind om in de game zelf te herkennen welke engine er gebruikt wordt, heeft Unreal Engine 5 wel één troef in handen waardoor het eenvoudig is te herkennen. De levels zijn, zoals ik al opmerkte, erg groot. Wat bijzonder is, is dat ze ook geen enkel laadscherm bevatten. Normaal zitten er bijvoorbeeld momenten in dat je een korte animatie ziet die dan fungeert als een soort laadscherm. Bij Boti komt dit nauwelijks voor en dat is iets wat met de Unreal Engine 5 zeer goed gedaan kan worden.
Reacties (0)
Deel je mening over dit artikel met andere GameQuarter-lezers
Plaats een reactie