Name: Call of Duty: Modern Warfare 4 review
Item: Call of Duty: Modern Warfare 4
Rating: 85

Om maar gelijk van wal te steken: wat dat betreft stelt Call of Duty: Modern Warfare 4 absoluut niet teleur. Infinity Ward heeft weer eens een singleplayer neergezet die best vermakelijk is en daarin zien we weer een oude bekende terug.

Een nieuwe oorlog, een bekend gezicht

De campaign brengt ons deze keer naar het Koreaanse schiereiland. Er is een grootschalig conflict gaande, want Noord-Korea is bezig met een invasie op Zuid-Korea. Een interessante (en zelfs best geloofwaardige) setting. Hier heb je als speler natuurlijk de nodige inmenging in, maar niet zonder de terugkeer van een oude bekende, namelijk Captain John Price. Price voert naast alle toestanden in de wereld een eigen strijd, buiten alle officiële instanties om.

Zonder al te veel te verklappen, komen deze twee verhaallijnen meermaals samen in dit avontuur en dat zorgt dat dit verhaal je naar diverse locaties brengt. We zien dus niet alleen Korea, maar ook andere delen van de wereld en dat zorgt voor een goede afwisseling. Daarbij beleef je het avontuur vanuit diverse perspectieven en dat maakt de boel erg vermakelijk.

Zoals je waarschijnlijk wel gewend bent van deze franchise, wordt dit geheel erg filmisch en boordevol actie aan je voorgeschoteld. Er zijn voldoende spectaculaire momenten en ook de cinematics stellen daarbij niet teleur. Het wist mijn aandacht in ieder geval vast te houden. Toch had ik met momenten zeker wat kritiek op het verhaal van de game, want ik had soms simpelweg net iets meer verwacht. De campagne leunt echt behoorlijk op de Call of Duty-elementen die we al jaren terug zien. Denk daarbij aan over de top actie, vooral veel oude bekenden die wederom terugkeren en een vaak toch wel wat voorspelbaar verhaal. Desondanks heb ik me toch vermaakt met deze campaign.

Iets wat me echter minder vrolijk stemde, is de technische kant, want zowel tijdens de cinematics als tijdens het spelen had ik toch regelmatig last van framedrops. Deze waren op momenten erg storend, zeker wanneer je volop in de actie zit. Het is een klein smetje, maar wel een vervelende.

Door naar waar het echt om draait

Voor de meeste spelers is de singleplayer slechts een toevoeging, maar laat ik voorop stellen dat ik dit wel echt belangrijk vind. Maar de echte focus voor een Call of Duty-titel ligt toch op diens multiplayer. En dat is nu net waar Modern Warfare 4 voor mij echt weet te scoren!

De gameplay is als je het mij vraagt echt uitstekend en dat begint bij de movement. Deze is heerlijk soepel en responsief. Daardoor kun je fijn door de maps heen lopen, rennen en glijden en kun je vlot reageren op tegenstanders. Al moet ik bekennen dat er ook potjes bij zijn waarin ze vooral vlot op mij reageren. Ook de gunplay is fenomenaal. Wapens voelen echt lekker aan en ik heb echt het gevoel dat ik weet waar ik op schiet. Ook het verschil tussen wapens is direct merkbaar.

Op het gebied van wapenaanpassingen kun je jezelf eveneens uitleven. In het verleden heb ik weleens geroepen dat ik niet zo'n fan ben van al deze toeters en bellen. Geef mij maar gewoon een aantal standaard guns om uit te kiezen... maar ik zal het er toch mee moeten doen en ook dit jaar is het aantal attachments dat je kunt gebruiken aanzienlijk. Een goede build maken is iets dat voor iedereen persoonlijk zal zijn, maar ook hier zijn de verschillen direct merkbaar. Zo geven sommige kogels echt aanzienlijk meer damage dan andere, terwijl andere attachments bijvoorbeeld zorgt dat je vijanden op een grotere afstand kunt raken. Ook de tijd voor 'aim down sight' veranderd met bijvoorbeeld de verschillende scopes aanzienlijk. Voor mensen die hiermee willen experimenteren is dit erg vermakelijk.

Een toevoeging hieraan die voor mij persoonlijk een behoorlijk groot verschil maakt en waar ik wel blij mee ben, is de mogelijkheid om het vizier op je wapen te verstellen. Deze kun je wat dichterbij en wat verder weg zetten. Het klinkt wellicht erg onnozel, maar ik merkte al snel dat ik de scope graag wat dichterbij had en daardoor het schieten als een stuk prettiger ervaar.

Killstreaks zijn in deze editie wederom volop aanwezig, maar liefst zeventien stuks om precies te zijn. Dit is eveneens een punt dat voor mij nog steeds niet in deze reeks hoeft te zitten, net als de attachments, maar toch voelt het heerlijk als je ze zelf mag gebruiken. Al moet ik bekennen dat ik een chopper op een map als Shipment wel erg vervelend vind, omdat je nergens kunt schuilen en dat haalt de lol dan toch snel uit het potje als je tegenstander er een heeft weten te bemachtigen.

Dat brengt me bij de multiplayer maps. Deze zitten over het algemeen erg goed in elkaar en vallen bij mij zeker in de smaak. Toegegeven, het gros heeft nog steeds een route langs links, langs rechts en één door het midden, maar dat is eigenlijk ook wel de opzet van de gehele game. Ook zijn er een heel aantal oude bekende inmiddels terug te vinden in de lijst met maps. Denk aan Shipment en Shouthouse, twee maps die erg populair zijn bij de spelers en de laatstgenoemde is dat zeker ook bij mij. Toch zit er ook een flinke uitschieter in negatieve zin, namelijk Coal. Deze map ligt mij totaal niet en ik heb het idee dat spelers hier alleen maar op hun buik liggen of in hoekjes verstopt zitten. Nu brengt de map dat ook met zich mee, dus ik kan het ze eigenlijk niet kwalijk nemen, maar ik speel deze persoonlijk liever niet.

DMZ is terug

DMZ maakt dit jaar zijn comeback naar Call of Duty. In deze extraction modus gaat het er net iets anders aan toe dan in de klassieke multiplayer. Jij trekt samen met je team (of alleen) een gebied in. Daar mag je op zoek naar waardevolle buit en opdrachten uitvoeren. Daarbij moet je echter rekening houden met vijandelijke troepen en andere spelers en uiteindelijk levend zien te ontsnappen. De zone waarin je dit doet draagt de naam Hajin en daarbij neem je het niet enkel op tegen computergestuurde tegenstanders, maar ook tegen andere spelers.

Dat spelen tegen andere spelers is tevens het onderdeel waar de grootste spanning in deze modus vandaan komt. Zij proberen jou het leven meestal extra zuur te maken. Daarom sta je voor de keuze om je opdracht te voltooien en direct het hazenpad te kiezen of langer te blijven en de kans op betere beloningen en buit van hogere waarde te bemachtigen. De kanttekening is echter dat als jij niet succesvol het slagveld weet te verlaten, er een deel van je uitrusting verloren gaat.

Voor sommige spelers zal dit een goede aanvulling zijn, maar ik moet zelf bekennen dat dit niet is waarvoor ik Call of Duty opstart, maar dat is ieder voor zich. Met DMZ biedt Call of Duty: Modern Warfare 4 een extra ervaring die behoorlijk anders is dan de traditionele multiplayer.

Conclusie:

Call of Duty: Modern Warfare 4 is een uitstekende Call of Duty. De singleplayer is erg vermakelijk en de multiplayer speelt stukken fijner dan die van de afgelopen edities. De soepele movement en uitstekende gunplay zijn daarvoor verantwoordelijk. De maps die we dit jaar in de multiplayer krijgen voorgeschoteld zijn tevens bijna allemaal een genot om te spelen. Uiteraard is er altijd een uitzondering, maar ik denk dat iedere Call of Duty-fan Modern Warfare 4 kan waarderen.