Het geluk kan niet op
Alsof hij hiermee al niet met zijn neus in de boter is gevallen, stuurt Chihiro hem enkele weken later als bedankje een ticket voor Costalia. Dit vakantieresort heeft normaliter een enorme wachtlijst en is gevuld met allerlei faciliteiten die zich richten op photoshoots en cosplay. En omdat je dat niet in je eentje doet, is een ticket goed voor drie personen. Komt dat even goed uit!
Eens met de zussen aanbelandt op Costalia, duurt het niet lang voor de photoshoots een meer pikante vorm beginnen aan te nemen en steevast eindigen in hanky panky. In het begin is dit nog wel leuk; de zussen leren cosplay en roleplay waarderen en zich verschillende kwaliteiten eigen te maken terwijl ze hun seksualiteit ontplooien. De game weet dit echter niet vast te houden. Eens die ene lijn gepasseerd is en bloed gevloeid heeft, wordt dit aspect de helft van de tijd vergeten en is elk van de tientallen scenario’s weinig meer dan een minimaal excuus voor een volgende seksscène. Die zijn prima en divers overigens, dus wie daarvoor komt gaat hier absoluut niets te klagen hebben gezien de variatie van locaties, outfits en handelingen, maar wie hoopte dat men verder in deze subcultuur zou duiken, komt er helaas bedrogen uit.
Conclusie:
Als een introductie in de fetisj van cosplay volstaat Cosplay in Costalia wel. De rondborstige zussen en vele, gevarieerde erotische scènes zorgen dat het de moeite waard is, zelfs als je niets hebt met deze subcultuur. Wie echter met de Tororo zusters op pad wil om daar meer over te leren, zal zien dat hier weinig te halen valt.
Reacties (0)
Deel je mening over dit artikel met andere GameQuarter-lezers
Plaats een reactie