Death By Scrolling

Het kernmechanisme is simpel maar effectief: het scherm scrollt automatisch naar rechts en jij moet overleven. Vijanden, valstrikken en obstakels komen voorbij, terwijl je constant in beweging blijft. Het is een beetje zoals een eindeloze runner, maar dan met de diepgang van een roguelite. Eén verkeerde beweging en je valt in het water of wordt ingehaald door de onderkant van het scherm. Instant death. Game over. Opnieuw beginnen.

En dan is er nog de Grim Reaper zelf die op willekeurige momenten spawnt. Eén aanraking en je run is voorbij; geen tweede kans. Het zorgt voor momenten van pure paniek wanneer je hem in de verte ziet opdoemen, terwijl je al druk bezig bent met het ontwijken van andere bedreigingen. Naast deze instant deaths heb je ook gewoon een aantal hartjes die langzaam opraken wanneer vijanden of hindernissen je raken.

Kaarten

Wat Death By Scrolling interessant maakt, is het kaartensysteem. Tijdens levels verzamel je cards die je wapens en abilities geven. Een boog? Prima, maar je hebt maar tien pijlen. Een zwaard? Goed voor een beperkt aantal slagen. Deze beperking dwingt je om strategisch te denken over wanneer je vecht en wanneer je vlucht. Gelukkig slaat of schiet de game automatisch op alles binnen een cirkel rondom je karakter, afhankelijk van je gekozen wapen. Dit houdt het geheel toegankelijk, terwijl de tactische laag behouden blijft.

Na elk level kom je aan in een kamp waar je even op adem kunt komen. Hier kies je uit een van drie willekeurige power-ups die je actief blijven tijdens je run. Kies je voor meer kans op munten of ga je toch voor wat meer runspeed? Het is ook het moment waarop je een cruciale beslissing moet maken: blijf je in dezelfde biome voor een makkelijkere rit of spring je naar een andere wereld voor meer uitdaging en vooral meer munten?

Want munten zijn waar het allemaal om draait. Je hebt er vijfduizend nodig om de ferryman te betalen en de game te verslaan. Hoe moeilijker je het maakt, hoe meer munten je vindt, maar hoe sneller je ook zult sneuvelen. Het is een constante afweging tussen hebzucht en risico.