Daarmee vallen we gelijk met de deur in huis, want de toevoeging van het stukje HD aan de titel verraadt al dat de belangrijkste wijziging ten opzichte van het origineel te vinden is op het grafische vlak. Dit is overigens prima, maar niet uitzonderlijk. Verder bevat de game eveneens de quality of life changes uit Returns 3D, die verscheen op de 3DS.
Van ouds
De titel speelt als vanouds! Het platformen gaat soepel en het slingeren tussen de lianen voelt goed aan. Wanneer je lekker in het ritme komt, dan vlieg je werkelijk door de levels heen. Met de besturing zit het wel goed. Zo voel je het gewicht van Donkey Kong goed in je controller, terwijl Diddy Kong duidelijk lichtvoetiger aanvoelt. Zo weet je met Donkey Kong’s sprong vaak maar nipt het volgende platform te halen, terwijl je jezelf met meer een boost geeft.
Wat wel jammer is, is dat het geheel na een tijdje wat eentonig gaat aanvoelen. Deze eentonigheid is zowel visueel als in het level design merkbaar. Daarbij moet ik toegeven dat ik geen platformer in hart en nieren ben, al kan ik ze wel degelijk vermakelijk vinden, maar het zal allicht meespelen. Ondanks dat had ik zin in deze titel, maar kwam vrij snel tot de conclusie dat dit wellicht de remaster is waar ik toch net niet op zat te wachten.
Ik vraag me echter hardop af of een platformer als deze anno 2025 nog wel moet verschijnen. De jeugd kan het immers inmiddels ook niet meer bekoren. Ik hoorde al vrij snel dat het allemaal hetzelfde en saai was en laten we eerlijk zijn, ze zijn tegenwoordig verwend met uitgebreidere en mooiere games. Wellicht dat het voor de echte fan van de franchise wel kan bekoren. Zelf vind ik dan ook het volle prijskaartje van vijftig euro (en bij Nintendo zelf zestig) niet helemaal passend. Sowieso is het in mijn ogen jammer dat er niet echt iets vernieuwends met de Donkey Kong-franchise wordt gedaan.
Reacties (0)
Deel je mening over dit artikel met andere GameQuarter-lezers
Plaats een reactie