Dragon Ball Z: Kakarot

Dragon Ball Z: Kakarot begint wanneer Goku’s broer Raditz in zijn ruimtecapsule op de aarde neerstrijkt. Vanaf hier pakken we het verhaal, net als in de TV-serie, op en begint ons avontuur. Een avontuur dat grofweg het verhaal van de anime volgt, echter om de game van CyberConnect2 te spelen en het verhaal te volgen heb je echter geen verleden met de serie nodig.

Nu weet ik dat de game al een tijdje uit is op onder andere de PlayStation 4, echter gaat het hier om de PlayStation 5-versie. De upgrade brengt onder meer betere graphics en een verhoogde framerate. Beide springen direct in het oog wanneer je de beide versies vergelijkt.

Het verhaal is best aardig om te volgen. Gebeurtenissen volgen elkaar in een leuk tempo op, waardoor je, zeker wanneer je nieuw bent binnen deze franchise, een boeiend en actievol verhaal voorgeschoteld krijgt. Voor de doorgewinterde Dragon Ball Z-fan kan het verhaal echter als afgeraffeld aanvoelen, doordat verschillende elementen uit het verhaal wat in elkaar gedrukt zijn. Persoonlijk vind ik deze keuze fijn, omdat het tempo erin blijft en je in een vlot tempo door de verhaallijn heen loopt.

Kamehameha

Dragon Ball Z: Kakarot speelt zich af in een open wereld, waar je vrij doorheen kunt reizen. Deze wereld werkt aardig en geeft je keuze vrijheden. Kies je ervoor om verder te gaan met het verhaal of ga je toch voor die optionele missie.

De opdrachten die je voorgeschoteld krijgt zijn echter erg eentonig. Zowel wanneer je de story volgt, als wanneer je ervoor kiest om een optionele quest te voltooien, zijn er eigenlijk maar twee smaken. De ene smaak lokt je in een gevecht, terwijl de andere smaak je ergens iets laat ophalen of zoeken. Dat is erg jammer, want het geheel voelt hierdoor al heel snel repetitief aan.

Over de gevechten heb ik ook enigszins mijn bedenkingen. In het begin zijn deze nog best uitdagend, maar naar een tijdje werden de gevechten voor mijn gevoel steeds makkelijker. Dat kwam met name omdat ik het vechtmechanisme beter onder de knie wist te krijgen. Dat is jammer, want de manier van vechten an sich zijn vermakelijk.

De gevechten zijn vaak zo makkelijk dat je zonder daarbij na te denken de bekende vijanden als Freeza, Cell en Vegeta neer kunt slaan. De gevechten worden echter iets interessanter wanneer je gebruik maakt van de mogelijkheden tot blocks en combo’s maken, hierdoor kun je ook genoeg energie vergaren om bijvoorbeeld de Kamehameha te kunnen uitvoeren. Het nadeel is echter dat wanneer je het gevechtssysteem goed gebruikt het helemaal een fluitje van een cent wordt. Dat zorgt er dan weer voor dat de gevechten, net als de missies, erg eentonig gaan aanvoelen.

Conclusie

Dragon Ball Z: Kakarot vertelt in grote lijnen het verhaal dat we kennen uit de TV-serie. Voor nieuwkomers binnen het genre is de game daardoor eveneens een aanrader. De storyline is vermakelijk, maar dat kan helaas niet gezegd worden over de bijbehorende missies en side missions. Deze worden al snel eentonig, net als de gevechten. De laatstgenoemde bieden dan ook helaas niet al te veel uitdaging.