Je kruipt in de huid van een jonge held uit het dorpje Cobblestone. Op zijn zestiende verjaardag ontdekt hij dat hij de reïncarnatie is van de Luminary, een legendarische held die de wereld redde van een duistere macht. De koning van Heliodorin ziet jou echter niet als deze held maar noemt jou 'Darkspawn' en daarmee word jij vijand van het volk.
De game volgt een lange reis door de wereld van Erdrea, waarbij je stap voor stap de waarheid achter je afkomst ontdekt.
Dragon Quest blijkt lekker klassiek
Dragon Quest is in Japan al bijna veertig jaar een cultureel fenomeen en deel XI is wat dat betreft de beste instap voor wie de reeks nooit een kans gaf. De franchise blijft bewust trouw aan zijn klassieke turn-based combat roots en een verhaal over goed tegen kwaad met een optimistische toon.
Het iconische character design van Akira Toriyama geeft elk personage en elk monster een onmiddellijk herkenbare look. De muziek van Koichi Sugiyama is pompeus en nostalgisch tegelijk.
Wat de Definitive Edition toevoegt
Deze variatie van de Definitive Edition verscheen in 2019 eerst op de Switch en is een van de zeldzame gevallen Definitive moniker echt verdiend is. Ten opzichte van de originele PS4-versie die ik speelde, krijg je er heel wat extras bij:
- Nieuwe verhaalhoofdstukken per personage. Na een bepaald punt in het verhaal speel je korte, eigen avonturen met je metgezellen, die hun karakters extra diepgang geven.
- Een volledige 2D-modus. Je kan de hele game spelen in 16-bit retrostijl. Deze mode is gebaseerd op de Japanse 3DS-versie. Je kan wisselen tussen 2D en 3D maar let op, daarbij keer je wel terug naar het begin van het hoofdstuk.
- Tickington: Extra quests en locaties in de 2D-modus die je terugbrengen naar de werelden van de vorige Dragon Quest-delen.
- Een georkestreerde soundtrack naast de originele gesynthetiseerde versie als optie te kiezen.
- Japanse stemmen met extra Engelse voiceacting.
- Quality-of-lifeverbeteringen zoals snellere gevechtsopties, het overslaan van cutscenes en een fotomodus.
aaDe Switch 2-versie voegt inhoudelijk niets nieuws toe aan het bestaande Switch pakket, op de grafische en performancemodi na. Wel krijg je ook het Wolf Wear outfit die voordien exclusief was voor de Switch 1-versie en zijn de diverse item pack DLC's meteen inbegrepen.
Een volwaardige JRPG in zakformaat
Ondanks het feit dat dit een full-blown JRPG van tientallen uren is, hoef je de game eigenlijk nooit te stoppen. Je speelt 's avonds lekker op je grote tv, haalt de console uit het dock wanneer je ergens anders moet zijn en speelt daar gewoon verder waar je was gebleven.
De instant sleep- en hervatfunctie van de Switch 2 werkt hiervoor geweldig. Net omdat Dragon Quest turn-based is en je nooit onder tijdsdruk staat, leent het zich perfect voor lange en korte sessies tussendoor.
Een kleine kanttekening voor wie op een 4K-TV speelt: de Switch 2 stuurt wel een 4K-beeld door, maar de game zelf rendert docked op maximaal 1440p in de grafische modus en 1080p in de performancemodus. Het beeld wordt dus opgeschaald door je TV-toestel zelf. Op een groot scherm ziet dat er nog steeds strak en kleurrijk uit, maar het is geen native 4K, iets wat je ondertussen misschien wel al gewoon bent met de Switch 2.
Scherper, vlotter en sneller laden.
De game biedt zoals meer Switch 2 ports twee modi: een graphics-modus die inzet op scherpte door een resolutie boost en een performance-modus die inzet op 60FPS. Wat opvalt is dat je die in real-time kan wisselen, zonder de game te herladen. Daardoor zie je het verschil in scherpte meteen op hetzelfde beeld en kun je zelf eenvoudig kiezen wat je voorkeur krijgt. Bij een turn-based game is 30FPS een optie die ik gemakkelijker overweeg dan bij een actiegame.
Ook de laadtijden zijn merkbaar verbeterd. In de metingen van RPG Site laadt een savegame op de Switch 2 in zo'n tien à elf seconden, tegenover zestien à zeventien seconden op de originele Switch. Je merkt dit vooral bij fast travel tussen steden en het oppikken van een sessie onderweg.
Perfect is de port niet. Square Enix bouwde verder op de Switch 1-versie, waardoor sommige visuele toegevingen van toen gebleven zijn. Zo heb je schaduwen in de verte die laat verschijnen en grond-texturen worden snel wazig. Wie de originele PS4-versie kent, merkt dat de belichting minder rijk is. Het blijft een mooie game, maar zeker geen grafische showcase voor de nieuwe hardware.
Deze versie komt zonder HDR-ondersteuning en zonder VRR. Dit had een goede toevoeging kunnen zijn met 40FPS tussen performance en graphics.
Switch 1 en Switch 2 verschillen
Wie de originele Switch-versie op een Switch 2 speelt via backward compatibility, blijft vastzitten op 30FPS en dat met een lagere resolutie. De nieuwe versie verdubbelt de framerate en oogt veel scherper, zeker in handheld mode. De Switch 2-versie krijgt dus natuurlijk mijn voorkeur.
Er is echter geen upgrademogelijkheid. Wie de Switch 1-versie al bezit, moet de game opnieuw volledig aankopen en ook zijn je Switch 1 savegames niet compatibel. De game krijgt echter een launch prijs van € 39,99 waardoor de game zonder voornamelijk aan te raden is voor personen die de game nooit heeft gespeeld of net als ik er nogmaals zin in hebben op een nieuw platform.
Conclusie:
Dragon Quest XI S blijft één van de beste klassieke JRPG's van het afgelopen decennium en de Switch 2 is er de ideale thuisbasis voor. De hybride aard van de console met de instant sleep-functie op handheld maken van dit lange avontuur iets wat je op elk moment en elke locatie kan verder spelen. Bezitters van de Switch 1-versie zullen het gebrek aan een upgradepad terecht zuur vinden. Heb je de game nog nooit gespeeld, of enkel het origineel zoals ik op PS4, dan is dit een makkelijke aankoop voor € 39,99. Je krijgt voor dat geld gemakkelijk honderd uur aan avontuur.
Reacties (0)
Deel je mening over dit artikel met andere GameQuarter-lezers
Plaats een reactie