Farthest Frontier smijt je vanaf het begin in een van de vier mogelijke biomen met een handvol kolonisten die op zoek zijn naar een beter leven. De voorraad is schaars en het is jouw taak om een nederzetting te bouwen die zelfvoorzienend is en de tand des tijds doorstaat. Je begint met hout hakken, je bouwt wat huisjes en je zet jagers op pad om wild te schieten. Naarmate je populatie groeit door migratie en geboortes, krijgt je dorp meer behoeftes. Je hebt meer monden te voeden, dus bouw je boerderijen en doe je aan veeteelt. Je ontwikkelt verder je stadscentrum, waardoor je nieuwe gebouwen vrijspeelt en alles efficiënter verloopt. Zo ga je verder tot jouw dorp langzamerhand uitgroeit tot een ware stad en metropool. Een uitgebreide “techtree” en wat beleidsopties zorgen ervoor dat je je dorp verder uniek kunt maken. Voor veel gamers van het genre klinkt deze gameloop herkenbaar. Toch doet Farthest Frontier iets wat weinig andere citybuilders doen: vergaand realisme.
Farthest Frontier
Van bescheiden dorp naar middeleeuwse metropool

Veel enthousiastelingen van het citybuilder-genre zijn Farthest Frontier vast niet ontgaan. Na drie jaar in Early Access kreeg Farthest Frontier op 23 oktober een officiële release. Gamers die fan zijn van het genre zullen deze game erg waarderen. Ook geschiedenisliefhebbers kunnen smullen. De game heeft geen exacte jaartallen, maar het esthetische karakter verklapt de tijdsperiode: de middeleeuwen. Farthest Frontier heeft een gekende formule, maar biedt toch genoeg vernieuwing om interessant te blijven. Daarvan is het realistische karakter de grootste troef van de game.







Reacties (0)
Deel je mening over dit artikel met andere GameQuarter-lezers
Plaats een reactie