Name: Forsaken Quartet review
Item: Forsaken Quartet
Rating: 60

In Forsaken Quartet zien we hoe een dergelijk scenario zich mogelijk had uitgespeeld. Op een afgelegen eiland ten zuiden van Japan, vallen mensen met bosjes neer. Een onbekend virus lijkt in een eerste instantie op een flinke verkoudheid, maar mensen die het onder de leden hebben, vallen na enkele dagen plotsklaps dood neer. Zo wordt nagenoeg de gehele bevolking van deze insula uitgeroeid, op vier personen na. Het Forsaken Quartet, bestaande uit twee jongens en twee meisjes ergens in hun tienertijd.

Zoals COVID-19 al bewees, functioneren een hoop mensen niet goed in isolatie. De vier personen in kwestie – hoofdpersoon Haruto, klasnoot Ryuichi, jeugdvriendin Mayu en dochter van de rijkste familie van het eiland Airi – besluiten daarom samen te hokken op school, een relatief modern gebouw met zonnepanelen en een aggregaat die enige mate van comfort en veiligheid garandeert. Dood, verderf en lijken die de straten vullen, zijn al voor getrainde soldaten soms te veel, laat staan voor het nog onvolwassen brein. Je zou daarom denken dat de spanning er goed in zit en de vlam op den duur in pan slaat.

Opvallend rustig

Of dat gebeurt, hangt volledig af van de keuzes die jij maakt. Zij het te wijten aan het suspension bridge effect of toeval laat ik in het midden, maar beide dames van dit kwartet hebben een oogje op onze hoofdpersoon. Tijd met hun doorbrengen, heeft hierdoor een grote impact. Niet enkel op hun gemoedstoestand, maar ook op die van de enige andere man van de club.

Ben je trouw aan één persoon, dan kun je een liefdevolle relatie aangaan, welke uiteindelijk uitmond in vanilla H-scenes. Ben je dat niet, dan wordt de sfeer grimmig met doodsbedreigingen, seksueel misbruik en geweld, evenals bijpassende scènes die dit reflecteren. Op deze manier heb je zeven eindes, waarvoor je een uur of tien mag rekenen om ze allen te zien. Al is de vraag of je dat wil.

Voor de job

Degene die eroge spelen voor romantiek, zijn doorgaans niet dezelfde die kicken op netorare dan wel cuckolding. Dat deze game beide markten bedient, is dan ook ergens gewaagd, maar kan in diens voordeel werken. Als het verhaal boeiend genoeg is, kunnen scènes die je oncomfortabel maken immers een extra sterkte impact hebben erdoor. Helaas gaat die vlieger niet op.

Na het voltooien van de game, bleven de meest prangende vragen die ik had onbeantwoord. Niet enkel dat, maar gesprekken waren soms erg inconsistent. Een voorbeeld hiervan is dat ik in de Airi route driemaal hetzelfde gesprek voerde alsof het de eerste keer was. Tenzij er hersenschade in het spel is, is dat slechte story writing, hetgeen niet bepaald een uitzondering bleek.

Dat de game nog net op de rand van een voldoende valt, is dan ook te wijten aan twee dingen: een zachte verkoopprijs en aantrekkelijke art, met name tijdens de pikantere scènes. Ik kan hem daarmee voorzichtig aanbevelen, maar wel enkel als je puur voor het laatste komt.

Conclusie:

Laat de veelbelovende Steam-pagina je niet misleiden; als het aankomt op verhaal heeft het Forsaken Quartet wel meer aan hun lot overgelaten dan de hoofdpersonen, zoals een hoop world building en antwoorden. De seksscènes zijn wat dat betreft de redding, al vraag ik me af hoeveel vraag er is naar scènes die zover uiteen lopen in één game.