Forza Horizon 6

Iedere keer als ik Forza Horizon speel, of dit nu in Engeland, Mexico of Japan is, ben ik altijd blij dat dit een game is. Stel je voor dat je een festival gaat houden waarin iedereen op ieder willekeurig moment van de dag gewoon tegen elkaar kan racen. Dat snelheidscontroles een onderdeel zijn van de sensatie en waar de arme bewoners maar moeten verdragen dat de gemiddelde leeftijd drastisch zal worden verlaagd. Het concept is gelukkig uitermate geschikt voor een game en nu Forza Horizon 6 uit is, mogen we dit weer in levende lijve ondervinden.

Het is weer tijd voor een nieuwe periode in het Horizon-festival. Deze keer speelt het festival zich af in het prachtige Japan rond Tokio. Waarbij ik mij in Mexico altijd een beetje afvroeg waarom het daar werd gehouden, is het voor Japan wel duidelijk. Het land van de Rijzende Zon heeft een heel rijke relatie met auto’s.

Hiervoor moeten we een stukje terug in de geschiedenis. Japan was enorm arm na de Tweede Wereldoorlog. Na twee atoombommen en veel bombardementen was er niets meer van over en begon de taak om het hele land opnieuw op te bouwen. Omdat ze weinig olie hadden, begonnen ze met het ontwikkelen van auto’s die erg energiezuinig waren. Toen in de jaren 70 een wereldwijde oliecrisis uitbrak, was dit voor Japan een enorme boost in de economie, want iedereen wilde rijden in zo’n zuinige Japanse auto. Auto’s zijn een belangrijk onderdeel geworden waarom Japan nu zo succesvol is. Zo is het blik op vier wielen een zeer belangrijk onderdeel van de hedendaagse, Japanse economie.

Het is dan ook niet onterecht dat Tokyo en omgeving zijn gekozen als achtergrond van het nieuwe deel van Forza Horizon. Deze arcade racer heeft niet echt een verhaal, maar wordt neergezet als een festival voor waaghalzen die graag door de straten tegen elkaar racen. Ook jij krijgt die mogelijkheid. Per race verdien je wat geld of speel je bijvoorbeeld een nieuwe auto vrij. Binnen een uur heb je zoveel auto’s, dat ik niet een garage zou kunnen bedenken waar alle auto’s in passen.

Dat historisch Japan en de auto flink met elkaar verweven zijn, is niet de enige reden waarom het zo’n goede match is. Het Land van de Vijf Grote Eilanden is ook uitermate goed geschikt om er een prachtige spelwereld van te maken. Er zijn mooie groene heuvels met van die charismatische rijstvelden die zo mooi in het landschap liggen. Mount Fuji steekt trots boven alles uit, alsof daar de goden zelf toekijken wie er vandaag weer de belangrijkste race gaat winnen. Wanneer je verder gaat naar het noorden, kom je in de bergen met prachtige wegen. Door de hele spelwereld zie je prachtige bloemenvelden en de legendarische sakura die opbloeien in een lente van hoop, schoonheid, liefde en vooral hooikoorts. Hier en daar is een zeer pittoresk dorpje met de typisch Japanse tempels die je direct herkent van Assassin’s Creed Shadows of Ghost of Tsushima.

Op iedere heuvel waar je komt zie je Tokio, de stad die nooit slaapt. Trots staat in het midden de Tokyo Tower, die erg lijkt op de Eiffeltoren. Het lijkt wel alsof je door Yakuza wandelt. De gebouwen zitten allemaal strak op elkaar, maar de wegen zijn ruim. Deze stad is bijna net zo goed verlicht als het door kassen geteisterde Nederlandse Westland. Zeker op afstand heb ik met volle bewondering zitten kijken hoe mooi deze stad weergegeven wordt in deze game.

De ontwikkelaars hebben gekozen om deze game meer het gevoel te geven dat je progressie boekt dan het vorige deel. Waar je Forza Horizon 5 met punten heel snel alles vrij kon spelen en daarna een enorme sandbox aan tracks had om te racen, moet je nu je strepen wat meer verdienen. Dit wordt gedaan met polsbandjes, eigenlijk zoals dit ook al is gedaan in het eerste deel van de serie.

Je begint je Japanse avontuur zonder polsbandje en moet een aantal races voltooien om een geel polsbandje te verdienen. Wanneer je deze hebt speel je nieuwe races en andere events vrij en ga je van daaruit verder. Met het gele polsbandje krijg je toegang tot races van de D- en C- klasse. Per wedstrijd krijg je punten en met voldoende punten mag je een event doen om een nieuw polsbandje te verdienen. Deze events zijn dé spektakelstukken in Forza Horizon 6. Je rijdt achter zo’n supersnelle trein aan, probeert sneller te zijn dan een heel langzaam vliegtuig of, en dit is mijn favoriet, je moet een heuse mecha achtervolgen. Hij wordt de Horizon Mecha genoemd, maar fans hebben hem al gedoopt tot Faux-Gudnam, wat een veel toepasselijkere naam is voor dit monster van een machine.

Iedere keer dat je een nieuw polsbandje verdient, speel je nieuwe zones in de game vrij en mag je ook in hogere klassen voor auto’s spelen. Dit is enorm effectief, omdat je niet meteen in de meest agressieve racemonsters racet. Dit heeft als grote voordeel dat je wat meer gebruik maakt van je volledige assortiment auto’s. In Forza Horizon 5 had ik een enorme berg auto’s, maar gebruikte alleen maar de S2-tier racebakken, omdat die nu eenmaal het snelst waren.

Om te kunnen racen heb je wegen nodig en die zijn er in de game in alle soorten en maten. Er zijn snelwegen met prachtige betonnen viaducten, welke verrassend leuk zijn om doorheen te crossen. Je hebt provinciale wegen met veel bochten die als slangen kronkelen door het heuvellandschap. Je hebt skipistes, want daar kun je met een auto in deze game gewoon tegenop rijden. Dat is niet realistisch, maar wel gaaf. Er zijn ook races die geen gebruik maken van wegen, waar je gezellig door de rijstvelden heen moet ploeteren om als eerste over de finish te komen. Er zijn veel wegen en het is allemaal divers.

Dit geldt niet alleen voor de wegen, maar ook voor de auto’s. Natuurlijk zijn er de bekende auto’s van de Japanse merken. Mijn favoriete merk is Subaru: dat heeft geen echte reden, behalve dat ik de naam van het merk vind klinken alsof hij door een samoerai uitgeschreeuwd wordt als hij in de ochtend in zijn Impreza naar zijn werk gaat en een gans aanrijdt. Maar ook Nissan, Honda en natuurlijk Toyota zijn van de partij. Ook merken die niet Japans zijn, zijn weer uitgebreid aanwezig. Van Ford tot Ferrari: ze zitten er bijna allemaal in. Wat ik wel iedere keer mis in Forza Horizon, is Bugatti, maar dat merk zit er nu nog niet in.

Auto’s kun je op verschillende manieren krijgen: via een wekelijkse Festival Playlist, Wheelspins, je kunt ze kopen via de autoshow, ze staan langs de weg en zijn dan beschikbaar voor een lager bedrag, je kunt ze vinden door raadsels op te lossen en er zijn de Barn Finds. Wanneer je de Deluxe of Premium Edition van de game koopt, krijg je daar nog eens dertig auto’s bij. In totaal zijn volgens de ontwikkelaar meer dan 550 auto’s, dus of dit het extra geld waard is, laat ik aan de lezer.

Alle auto’s zien er mooi gedetailleerd uit en zijn allemaal volledig afgewerkt. Ze hebben allemaal hun eigen geluid en de besturing van iedere auto voelt weer anders. Zo kan het zijn dat de Ferrari 458 Speciale je helemaal niet ligt, maar dat de Ferrari FXX-K Evo precies is wat je zoekt. Ze voelen allemaal verschillend aan. Per auto zijn er andere aanzichten en wanneer je de dashboard view gebruikt, waarin het lijkt of je in de auto zit, zie je ook het oorspronkelijke interieur van de auto, dat weer vol zit met details.

Ik moet hier wel bij aangeven dat een groot deel van de auto’s is hergebruikt uit Forza Horizon 5. Daar waren de auto’s al enorm gedetailleerd en het zal dan ook geen verrassing zijn dat ze dit zo hebben gedaan. Per auto kost het tenslotte een behoorlijke hoeveelheid moeite om te maken en als het er nog prachtig uitziet dan is dat alleen maar mooi meegenomen. Alle auto’s zijn echter wel voorzien van een technische upgrade. Zo zijn voor iedere auto refraction-based shaders toegevoegd, waarbij de belichting van koplampen en de bespiegeling van de lak mooier is gemaakt, en dit zie je terug. Die bespiegeling is vooral met ray tracing erg indrukwekkend. Voor ray tracing moet je echter wel met serieuze hardware komen, want het vraagt heel veel van de GPU.

Het klinkt allemaal alsof het een lofzang is op deze prachtige game, maar dat is het niet helemaal. Er zijn een aantal dingen, waarvan ik niet zo heel goed begrijp dat die erin zitten. De eerste zijn onskipbare cutscenes. Op een paar verhalende races na, zit er niet echt een verhaal in de game en ik begrijp dan ook niet dat er af en toe heel vervelende saaie gesprekken zijn tussen heel vervelende saaie personages, die ik niet kan skippen. Dan wil ik lekker racen en dan zit ik eerst drie minuten naar een gesprek te luisteren waar ik bij voorbaat totaal niet in ben geïnteresseerd.

Het ergste moment vind ik bij weg het huis dat je uiteindelijk koopt en waar je iedere keer begint als je de game start. Dit is een stuk grond waar je, als je daar echt zin in hebt, je volledig eigen racetrack kunt bouwen. Ik verwacht dat binnen een aantal weken mensen zijn die daar hele leuke dingen hebben neergezet, maar persoonlijk wil ik altijd het landgoed direct verlaten om lekker te racen. De game doet er al even over om op te starten, maar als ik dan vervolgens het landgoed verlaat, krijg ik eerst een cutscene van dertig seconden waarin je de auto ziet vertrekken van het landgoed. Dertig seconden lijken weinig, maar op dit moment is het zo hemeltergend traag, dat ik het gevoel heb dat ik heel mijn leven voorbij zie schieten met de gedachte: is dit waar je voor hebt geleefd? Ik overdrijf nu misschien, maar het is wel vervelend.

Dit is niet het enige. Om de game te kunnen spelen moet je een Microsoft-account hebben. Ik speel de game via Steam. Laat mij lekker mijn Steam-account gebruiken, waarom is dat zo’n probleem? Het is niet het account dat ik over het algemeen gebruik als ik games speel en ik probeer dat allemaal een beetje centraal te houden, dus dat vond ik niet zo prettig.

Er zijn misschien een paar kleine verbeterpunten, maar Forza Horizon 6 is op dit moment de beste arcade racer die je kunt spelen. Hij ziet er prachtig uit. Doordat de game zich in Japan afspeelt, is er een enorme variatie aan tracks en de auto’s zien er prachtig uit. Iedere auto stuurt anders en ook alle races voelen op hun eigen manier uniek aan. Voor liefhebbers van racegames is dit een must, maar hij is zeer toegankelijk en ook prima te spelen voor mensen die niets met racegames hebben.