Gord

De voortekenen waren positief. Ik ben namelijk een absolute fan van Frostpunk, een city-builder waarin de speler lastige dilemma's krijgt voorgeschoteld. Deze dillemma's hebben linksom of rechtsom altijd gevolgen voor de samenleving, iets wat ook een belangrijk gameplay-element in Gord zou moeten zijn. Gord zou tegelijkertijd gruwelijker zijn en een meer mythologische weg behandelen, eveneens twee dingen waar mijn hart zeker sneller van gaat kloppen. Tel daarbij op dat Gord ten opzichte van mijn lieveling Frostpunk wel RTS-combat heeft en u snapt waarom ik naar deze titel uitkeek, maar laten we bij het begin beginnen, want wat biedt Gord nu eigenlijk?

Het spel is lastig in een genre te vangen. Er is overduidelijk een RTS-gedeelte, aangevuld met city management. De ontwikkelaar beweert echter stiekem ook een RPG te hebben gebrouwen. Kan dat wel allemaal samen? Ik geloof van wel, maar het is niet samengekomen in deze game. In Gord bouw je nederzettingen in een dark fantasy-wereld, gebaseerd op Slavische folklore. Als steward van de koning ga je met een groep slaven door uiterst gevaarlijke gebieden heen, gevuld met simpele vijanden als wolven en alligators, maar ook door horrors. Horrors zijn misschien wel het lichtpuntje van deze game, maar kent tegelijkertijd ook zijn donkere kant.

Bouwen maar... toch?

In Gord bouw je gelijknamige nederzettingen in duistere omgevingen. Deze nederzettingen beginnen met het bouwen van een palissade. Deze palissade mag maar beperkt groot zijn. Vanuit deze palissade voltooi je missies. Je verkent de omgeving en slaat aanvallen af, dat is in essentie waar het om gaat. De palissade is direct waar de schoen wringt, want uitbreiden is niet meteen in het spel een optie. Dit zorgt ervoor dat je de gebouwen die je tot je beschikking hebt heel goed moet plaatsen en zeker niet altijd naar je zin. Simpelweg omdat de ruimte dat niet toelaat. De hoekige gebouwen zorgen ervoor dat er veel ruimte verloren gaat tussen de ronde palissade, waardoor het al snel een puinhoop wordt. Later in de game krijg je de mogelijkheid om de Gord uit te breiden, wat dit probleem enigszins oplost, maar het echte probleem van Gord is dat je geen voldoening haalt uit je nederzettingen. Gord blinkt namelijk absoluut niet uit in het city building aspect. Er zijn weinig gebouwen en de inwoners van de Gord zijn al even inspiratieloos. Elke inwoner van de Gord kent eigen karakterkenmerken die worden weergegeven op een gigantische character sheet, wat zo een derde van je beeld opslokt. Doordat 1/4 van je beeld ook nog eens vertelt wie er in je nederzetting wonen, blijft er weinig beeld onaangeroerd. Het switchen van items tussen jouw inwoners gaat ook via ditzelfde scherm, wat totaal niet handig in elkaar zit. Je zult de game echt moeten pauzeren, want de omgeving wacht niet op het uitwisselen van jouw wapens en items. Dit moet anno 2023 toch subtieler en vooral sneller kunnen?

Daarnaast zullen de inwoners ook niet slagen voor de gemiddelde IQ-test. Ze moeten continu bij de hand genomen worden. Enige vorm van zelfstandigheid lijkt ver te zoeken. Micromanagement is iets waar veel spelers naar op zoek zijn, maar het moet wel voldoening geven en zorgen voor diepgang. Nu had ik meer het idee dat ik een mantelzorger was voor een dozijn verstekelingen.