Hirogami

Hirogami brengt ons naar een wonderlijke wereld. Een wereld van papier en origami, welke qua stijl een beetje doet denken aan een oosterse versie van Media Molecule-hit Tearaway. Bomen, paddenstoelen, rotsen en zelfs onze held Hiro zijn van papier en dat kan zorgen voor een hoop unieke gameplay-elementen.

Dat kan ja

In de praktijk is het papier vooral een design-keuze gebleken. De dingen die je er periodiek mee moet maken, hadden ook met bijvoorbeeld steen of touw gerealiseerd kunnen worden en zijn vooral bedoeld als een excuus om je op een zoektocht door de levels te sturen. Wel wordt het papier gebruikt als de reden waarom Hiro zich kan transformeren in verschillende vormen. Je weet wel, vanwege origami.

Vergelijkbaar met het recent verschenen Donkey Kong Bananza of de game waar ik ooit een Xbox 360 voor kocht, Kameo: Elements of Power, kan Hiro de vorm van verschillende dieren met verschillende krachten aannemen. Concreet kan hij rondrollen als een armadillo, flink springen als een kikker, lianen beklimmen als een gorilla en vliegen als een vogel. Deze krachten worden bovendien gaandeweg uitgebreid, waardoor de kikker bijvoorbeeld vuur kan spuwen en de gorilla schokgolven kan maken met zijn machtige vuisten.

In perspectief

Ik zeg dan wel gaandeweg, maar erg lang zal je hier niet op hoeven wachten. Hirogami kun je als je goed speelt binnen vijf uur klaren. Als je langer nodig hebt, zal het bovendien waarschijnlijk zijn omdat je progressie wordt opgehouden. Op specifieke momenten in het verhaal mag je pas verder als je een X-aantal papieren kraanvogels hebt verzameld, welke je krijgt door opdrachten in de levels te voltooien. Je krijgt er sowieso een als je een level voltooid, maar krijgt er nog twee als je bijvoorbeeld niet te vaak geraakt wordt of snel genoeg door de levels holt.

Levels opnieuw bezoeken is vaak sowieso een must, daar je optionele objectieves regelmatig niet kunt voltooien met de krachten die je hebt als je een level voor de eerste keer tackelt. Dat is geen ramp als het een Metroidvania is, maar voor een lineaire platformer moet je wel van verdomd goede huize komen om je spelers te dwingen om dit te doen. Hirogami is echter geen Super Mario 64. Verre van zelfs.