iMP LED Mouse Adaptor Duo

De term ‘’plastic houder’’ insinueert het al, maar om het volledig duidelijk te maken: deze Mouse Adaptor is géén vervanging van de standaard Joy-Cons die worden meegeleverd met de Nintendo Switch 2. In plaats daarvan is het een accessoire waar je zo’n Joy-Con in doet, waarmee die een andere vorm krijgt en makkelijker een specifiek doel kan dienen. Denk aan de vele plastic hoesjes die je ooit kon kopen voor de WiiMote, waarmee die veranderde in bijvoorbeeld een tennisracket, geweer of stuur.

Functionaliteit

Het doel dat deze plastic hebbedingetjes dienen, is natuurlijk dat ze je het gevoel geven dat je met een muis speelt. Dit is zo simpel als jouw Joy-Con in de respectievelijke houder te steken (links of rechts), eventueel de RGB-verlichting aan te zetten en te spelen. Buiten het licht bevat de Mouse Adaptor geen elektronica, dus er is geen noodzaak om dingen te koppelen. Dit is handig voor bijvoorbeeld Mario Party Jamboree, waarbij de muisfunctie slechts incidenteel nodig is. Met slechts enkele seconden heb je de Joy-Con weer gewoon in handen.

Voor zo’n zelfde situatie is het ook handig dat de Mouse Adaptor komt met een koordje om het mee aan de polsen te binden. Zo kun je het makkelijk bij de hand houden. Zorg er echter wel voor dat je de JoyCon eerst verwijdert, want zoals gezegd ligt die er los in. Een iets te rappe ondoordachte beweging, kan de controller dus in een projectiel veranderen.

Ergonomie

Dit is niet de enige spreekwoordelijke beer die ik op de weg van dit product zie zitten. Qua ergonomie is het namelijk een nogal wisselend verhaal. De game waarmee ik als eerste deze Adaptor ging testen, was Metroid Prime 4: Beyond. Dit was de game die me ooit warm liep lopen voor de muisfunctionaliteiten, dus bij uitstek geschikt om naar terug te keren. Dat was best een koude kermis. Het muizen zelf ging prima en ook vuren met de twee schouderknoppen was geen probleem, maar bij de actieknoppen komen, bij voorkeur zonder de analoge stick aan te raken, was een nachtmerrie. Mijn handen leken na een paar minuten spelen wel vogelpoten met hoe ik ze moest houden om fatsoenlijk overal bij te kunnen. En de ruwe ruststukken voor mijn vingers gebruiken kon ik al helemaal vergeten.

Toegegeven, heb ik nogal grote handen, waardoor ik al vaker tegen dingen als de ergonomie van controllers ben aangelopen. Daarom heb ik collega Natascha gevraagd ook ermee aan de slag te gaan. En tot mijn verbazing waren haar bevindingen identiek aan de mijne; knoppen zijn moeilijk te raken, stick zit in de weg en die twee dingen verpesten de ligging van de hand.