Vijf tot tien minuten later bleek dat vooroordeel helemaal ongegrond. De combat zat onmiddellijk goed. De brutaliteit van de show is volop aanwezig. De ontwikkelaars blijken ook onderdeel te zijn van hetzelfde bedrijf als de schrijver van de comics en de eigenaars van de franchise. Wat blijkt, is dat de studio hier amper meer dan drie jaar aan heeft gesleuteld. Aan de kwaliteit valt dat echter nooit op!
Tijdens het spelen merk je meteen dat de mensen achter deze game weten waar ze mee bezig zijn. Er zit een bepaalde feeling in de combo's die duidelijk voortkomt uit jarenlange ervaring met het genre. De inspiratie uit de klassieke Marvel vs. Capcom-games druipt er vanaf. Het systeem laat touch-of-death combo's toe, maar biedt ook counter en combo breaker opties, zodat je niet enkel maar kan staren naar je eigen ondergang.

Het verhaal en de stemmen erachter
De game heeft een story mode in de stijl van Street Fighter, Tekken en uiteraard Mortal Kombat. Voor een game gebaseerd op een comic en tv-show is dat het ideale formaat. Een mooi extraatje is dat de schrijvers van de tv-show meewerken aan dit project. Een aantal stemacteurs uit de show staan in voor hun personages in de game, dus krijg je een mix van originele stemmen en vervangers. Eerst vond ik dat teleurstellend, maar die vervangers zijn opmerkelijk sterk. Aleks Le neemt de stem van Invincible over van Steven Yeun en dat valt eigenlijk amper op. Die acteurs hebben hun huiswerk gemaakt en de originele uitvoeringen duidelijk goed bestudeerd.
Over het verhaal mag ik niet veel kwijt. Wat ik wel kan zeggen: het is kort en krachtig. Het verhaal voedt de variatie aan gevechten en laat je met diverse personages spelen. De setting werkt uitstekend. De game krijgt er nu al één nieuw personage bij, namelijk Ella Mental. Ze werd speciaal voor deze game gemaakt en ze past er zo natuurlijk tussen dat ik niet eens doorhad dat ze nieuw was. Een beter compliment kan een ontwerper zich niet wensen. Het verhaal laat ook ruimte voor vervolgverhalen samen met nieuwe DLC-seizoenen. Ik hoop oprecht dat de game populair wordt en blijft, zodat we er meer van te zien krijgen.

Sla de tutorial niet over
Opvallend genoeg dient de story mode niet als introductie tot de game. Toen ik er voor het eerst invloog, kreeg ik niets minder dan een pak slaag en dat al in de allereerste ronde op normal difficulty.
De game biedt een Training Mode en een volwaardige Tutorial Mode. Die tutorial leert je de mechanics van deze titel en die heb je absoluut nodig om te kunnen spelen. Sla je hem over dan mis je cruciale gameplay mechanics die je niet eenvoudig meekrijgt van andere games. Na het doorlopen van de tutorial kon ik vlot de story mode verder spelen.
Simpele knoppen met veel creatieve keuze
Het vechten zelf is rechttoe rechtaan, maar met genoeg diepte voor de competitieve liefhebbers. Het systeem werkt met drie hoofdknoppen: light, medium en heavy. Je krijgt één enkele knop voor specials. Vervolgens heb je twee tag-knoppen en een Boost-knop om specials en supers te versterken. Door een richting te combineren met een special move of een gewone knop, krijg je verschillende aanvallen. Wat elke combinatie doet hangt af van je personage, dus uitzoeken is vooral de boodschap.

Tag-knoppen en hun verraderlijke cooldowns
Omdat dit een 3v3 tag fighter is, heb je twee tag-knoppen, eentje voor karakter één en eentje voor karakter twee, afhankelijk van wie er op het scherm staat. Een enkele druk roept een aanvalsassist op. Hou je de knop ingedrukt, dan komt het personage binnen en wissel je hen van plaats. Die tag-knoppen hebben elk hun cooldowns, dus welke tag-abilities of assists je ook wil inzetten, je oog moet altijd op die cooldowns blijven hangen wat niet vanzelfsprekend is.
Je hoort je tags non-stop in te zetten, dus het is belangrijk dat je weet hoe lang die cooldowns duren én welk personage onder welke tag-button zit. Net hier zat ik het meest met mijn handen in mijn haar. Ten eerste zijn die cooldowns een ramp om op het scherm af te lezen. Ze staan als kleine cijfertjes bovenaan het scherm en je ziet er bijna niets van. Je moet dus muscle memory opbouwen voor wanneer je personages terug beschikbaar zijn. Daarbovenop kan een wissel de volgorde wel of niet veranderen, wat me serieus in de war bracht, want elke aanval en dus ook welk personage hem uitvoert, reageert anders. Het loont echter om dit te leren en je vast te bijten in een vaste set personagecombinaties om zo je eigen speelstijl te gaan vertalen in een killer combo team.
Touch-of-death combo festijn

Het hele combosysteem draait erom dat je aanvallen aan elkaar koppelt of in andere combo's jugglet. Touch-of-death combo's lijken dan ook volledig haalbaar, wat geweldig is voor dit type fighter. Alleen vraagt dat heel wat oefenen, want de game gaat je helemaal niet helpen om je personages hun potentieel te leren. Het mooie eraan is dat dit systeem leunt op eenvoudige basiscombo's. Een paar keer op de light-knop tikken en je hebt met elke personage een easy combo. Gebruik light, medium, heavy voor een variant daarop. Daarna is het aan jou om dat te mengen met normale aanvallen, launchers en tag assists.
Gelukkig kun je, anders dan in Marvel vs. Capcom, die idioot lange combo's wel onderbreken. Er is namelijk een tag counter ability. Een activatie daarvan kost je echter wel twee blokken van je combo-meter. Personages hebben er maar drie die traagjes herladen en je kan die meter verder ook gebruiken voor boosted aanvallen. Een wissel herlaadt niet alleen de health van het uitgewisselde personage, maar ook de combo-meter regenereert sneller dan bij niet actieve personages. Speel je een personage kwijt, dan ben je ook een groot deel van je arsenaal kwijt, dus dat wil je zo veel mogelijk vermijden door hard in te zetten en je tag-personages tijdig om te wisselen. Sta je nog met één personage tegenover een tegenstander met drie personages, ongeacht hun HP, dan heeft die speler een gigantisch voordeel op jou.
Beperkt aantal modi
De game biedt het standaardpakket van modi: story, arcade en versus, offline en online en training. Online vind je ranked matchmaking met optionele cross-play, maar ook online lobbies zijn aanwezig. Fijn dat die er vanaf dag één gewoon zijn. Veel meer is er niet dus op het eerste gezicht oogt het lijstje wat schraal. Maar bekijk je het iets aandachtiger, dan zie je dat alle kernmodi aanwezig zijn én goed uitgevoerd zijn. Geen overbodige toeters en bellen waar niemand op zit te wachten. Gewoon een sterke fundering voor een fighting game.
Een kleine cast met grootse plannen
Met achttien personages bij de launch oogt de roster voor een 3v3 fighter aan de kleine kant. Echter werken de ontwikkelaars reeds aan nieuwe seizoenspersonages. Je kunt dus DLC verwachten à la Tekken en Street Fighter, met seizoenen die nieuwe vechters introduceren. De levensduur van de game ziet er dus prima uit. Dit is een beproefd model dat de game vers houdt en spelers blijft terugbrengen zonder onnodig saaie content te moeten grinden.

Conclusie:
Invincible VS is een prima 3v3 tag fighter die misschien wat aan de magere kant oogt, maar alle kernmechanics op orde heeft. Het vechtsysteem voelt strak aan, precies wat je mag verwachten van een studio vol fightinggame-veteranen. Invincible VS werkt zowel voor nieuwkomers die wat willen mashen als voor hardcore spelers op zoek naar een bevredigend combosysteem dat sterk leunt op het aan elkaar knopen van je volledige arsenaal. Zelf ben ik altijd bijzonder slecht geweest in tag fighters, maar deze game wekt de drang in me op om er eindelijk eens écht voor te gaan en die ranked ladder op te klimmen.








Reacties (0)
Deel je mening over dit artikel met andere GameQuarter-lezers
Plaats een reactie