Kon's Lesson

De reden waarom we dit geschiedenislesje hebben, behalve dat ik een gigantische weeb ben, is dat deze steen echt bestaat. En op 5 maart 2022 spleet het in twee als gevolg van verwering, die al minimaal sinds de twaalfde eeuw beetje bij beetje de steen verzwakte. Gelovige inwoners in de nabijheid vreesden echter voor de terugkeer van de kwaadaardige vos Tamamo-no-Mae.

Einde geschiedenisles.

In Kon’s Lesson is dit min of meer wat gebeurt nadat de steen in stukken breekt. In plaats van de originele vos met negen staarten zit in deze interpretatie slechts één van haar staarten, welke de vorm aanneemt van een bijzonder aantrekkelijke jonge vrouw, in de rots verzegeld. Een vrouw die, geheel toevallig, verschijnt op jouw stoep met de vraag of ze jouw wens kan vervullen.

Bij eenieder met een beetje gezond verstand, zou dit natuurlijk alarmbellen doen rinkelen. Zo ook bij onze hoofdpersoon, welke nooit bij naam genoemd wordt. Maar geconfronteerd met het vrouwelijk schoon aan zijn voordeur, besluit hij om haar binnen te laten, om vervolgens een contract met haar aan te gaan zonder echt te beseffen wat dit betekent.

Lees altijd de kleine letters

Dit contract houdt kort gezegd het volgende in: de vos steelt jouw levensenergie om zichzelf te voeden en in ruil daarvoor vervult ze een wens. In dit specifieke geval is dit het helpen van de hoofdpersoon om populair te worden bij de vrouwtjes. De manier waarop ze dit denkt te bereiken, is met vijf lessen die je helpen beter als man te worden. Dingen als denken aan hygiëne en de huishoud doen, welke zich vertalen naar simpele minigames.

Deze minigames zijn de ‘’gameplay’’ die de visual novel-aspecten van het spel moeten opbreken. Ik kan een rechttoe-rechtaan visual novel enorm waarderen, maar dit verweven met gameplay is in mijn optiek wel meestal een pluspunt. Meestal is echter niet altijd en in het geval van Kon’s Lesson is het opvulling die niets toevoegt aan het verhaal en enkel voelt als opvulling ervoor. Bijzonder, daar het zelfs daarmee amper twee uur lang is.

Niet voor de kids

Dit verhaal is overigens maar weinig bijzonders. Het volgt een soortgelijke opzet als de vele time-management eroge die ik in de afgelopen jaren heb gerecenseerd, maar dan met minigames in plaats van planning en een stuk minder diepgang als het aankomt op de karakterontwikkeling. Hiernaast voelt het spel, voornamelijk in het begin, nogal rapey aan, zelfs als wordt geïmpliceerd dat het soort van wederzijds is.

Dit gezegd hebbende, heeft Kon’s Lesson ook positieve punten, specifiek op het audiovisuele vlak. Hoewel de vos de enige is met een stem en portret, zijn beide van uitmuntende kwaliteit. Haar sprite beweegt bovendien constant en doet veel meer dan de knipperende ogen of veranderende mond die we gewend zijn van eroge, iets wat ik nog maar zelden in dit soort games gezien heb. Was er maar net zo veel aandacht aan de vertaling besteed, want die zit ramvol fouten.

Conclusie:

Wie zo een trailer zou zien van Kon’s Lesson zou waarschijnlijk een positieve eerste indruk krijgen. Dat is echter ook het enige goede aan het spel. Het verhaal is kort, voorspelbaar en doorspekt met vertaalfouten en minigames die niets voorstellen.