Mafia: The Old Country brengt ons terug naar de roots van de Mafia, namelijk Italië. Om specifiek te zijn reizen we af naar Sicilië. We reizen tevens een stukje terug in de tijd, want het spel speelt zich af rond het jaar 1900. Een erg interessante setting dus.
We kruipen in de huid van Enzo Favara, een jonge jongen die in de problemen zit en bij toeval uitkomt bij de Maffia. Hij sluit zich aan bij de Torrisi en probeert daar zijn loyaliteit te bewijzen en mag in het begin vooral het vuile werk opknappen. Het verhaal klinkt erg boeiend, maar in realiteit is het gros van het verhaal hooguit vermakelijk met her en der een uitschieter. Het wist mij echter niet altijd volledig te grijpen. Dat komt vooral doordat het bol staat van de clichés en de plots die je van mijlenver ziet aankomen. Tel daarbij op dat het soms behoorlijk de tijd neemt om dit verhaal te vertellen.
Het paard is je beste vriend
In het eerste deel van de game zijn het paard en de benenwagen je beste vrienden. Je mag best wel wat afstanden op deze manier afleggen en dat deed mij best wel even denken aan Red Dead Redemption 2. Je bevindt je in een prachtig landschap terwijl je dit doet, maar soms kreeg ik toch het gevoel dat ik deze tochten had willen overslaan. Gelukkig krijg je soms de mogelijkheid om dat te doen.
Wat later in het spel ruil je het paard in voor een auto, maar dat verandert niet veel aan de reis. Gelukkig wordt het ongemak verzacht door de pracht en praal. Want grafisch is de game zeker de moeite waard.
Wie echter een open wereld verwacht komt van een koude kermis thuis, omdat de game zo lineair als wat is. Dat is echter niet erg en is iets dat ik van tevoren wist. Persoonlijk vond ik het eigenlijk juist fijn om een ouderwets lineaire game te spelen.
Reacties (1)
Deel je mening over dit artikel met andere GameQuarter-lezers
Plaats een reactie