Marvel Tokon: Fighting Souls

ArcSys is natuurlijk geen onbekende in de fighting game community. Dragon Ball FighterZ, de Guilty Gear-reeks en de vele andere games bewezen dat ze weldegelijk weten hoe je een fighting game maakt. Naarmate de release naderde en na een aantal closed beta-sessies kreeg ik dan ook meer en meer interesse. Het helpt trouwens ook wel dat ik een enorme zwak heb voor X-Men-personages en die zijn in Tokon talrijk aanwezig.

Vier vechters, één health bar

Dat ArcSys grote schoenen moest vullen, bleek het goed te begrijpen. Marvel vs Capcom is in zijn "peak form" een 3 v 3 tag fighter en ArcSys vond dat blijkbaar nog niet chaotisch genoeg, dus voegde het een vierde personage toe. Daar zat bij mij meteen een grote vrees. Tag fighters verwachten dat je meerdere personages beheerst en daarbovenop komt nog eens het tactisch wisselen om hun HP te vrijwaren of ze zo lang mogelijk in je arsenaal te houden.

Niets van dit alles is een vereiste in Tokon. Om te beginnen deel je één health bar met je vier personages en dat neemt meteen de nood weg om zo snel mogelijk alle vier te beheersen. Wil jij enkel met Spider-Man spelen? Go ahead! De extra personages breiden je arsenaal uit en geven je meer flexibiliteit om te reageren op je tegenspeler, maar het moet niet. Je start in de default mode trouwens maar met twee personages en de extra twee speel je vrij door bepaalde match requirements te voldoen. Verlies je de eerste ronde, dan krijg je alvast de derde erbij, terwijl de winnaar met twee verder doet. Eerlijk gezegd voegt dat niet veel toe en de kans dat een match beslist wordt door dat extra personage is heel klein.

Hoe beter je wordt in de game, hoe meer je die extra personages gaat inzetten. Per default laat je hen een ability uitvoeren door de tag button en een richting in te drukken. De volgorde van je gekozen personages bepaalt ook wat ze doen met deze knop. Zo is vooruit en tag een projectiel bij elk personage in die slot, maar niet alle projectielen zijn identiek. Daar komt uiteindelijk dus ook wat planning en leren bij kijken. Dit systeem komt wel met één klein irritant probleempje: vooruit indrukken terwijl je aan het blocken bent gaat niet, want je moet dan net achteruit inhouden.

Simpel op het eerste zicht

In Tokon heb je drie normals: light, medium en heavy. De vierde face button is je assemble-knop die je gebruikt voor je tags en in combinatie met andere knoppen ook voor je block interrupt, ofwel je parry. Iets wat je snel opvalt in de tutorial: de knoppen lijken simpel, maar hoe verder je je in de game verdiept, hoe meer functies er op dat beperkt aantal knoppen zit..

Specials doe je met één knop: R2. In combinatie met de D-pad of analoge richtingen bepaal je welke special je doet. Daarnaast heb je nog een unique button die per personage opvallend andere dingen doet. Dit is voor mij één van de beste aspecten van Marvel Tokon. Alle personages zijn uniek en hebben niet zomaar een voorspelbare toolkit. Je hoort elk personage echt goed te leren en te kijken hoe zijn mechanics tot hun recht komen. Storm kan bijvoorbeeld heel wat ijs op het veld plaatsen om vervolgens met haar unique de wind te besturen. Zo speelt ze een unieke zoning game die haar tegenspeler dwingt rekening te houden met verplaatsende projectielen. Elk personage speelt volledig rond diens superheldenkrachten en het is zeer belonend om je in elke kit te verdiepen.

Autocombos zonder auto-win

De game biedt autocombos aan. Je lights, mediums en heavies na elkaar spammen eindigt automatisch in een super move. Je kan dus enorm snel heel wat leuks doen. Heel wat spelers dachten na de beta's dat dit te ver ging, maar niets is minder waar. Je herkent de autocombos al heel snel en weet exact waar ze eindigen. Daarom block je ze ook gemakkelijk, waarbij je zelf een relatief easy opening krijgt om je eigen aanval te starten.

Tevens kent de game een combo teller die oploopt naarmate je hits aanbrengt. Autocombos doen die meter een pak sneller vollopen, waardoor je ermee nooit aan het volle potentieel van je personage komt. Om echt lange, krachtige combos te maken, moet je manuele combos en launchers gebruiken, en die variëren door te switchen naar je andere personages. Laat je de meter vollopen, dan droppen je combos zonder pardon. Dit zorgt ervoor dat combos tot zover geen touch of death scenario's creëren en dat is best belangrijk, want de game kent geen combo breaker. Krijgt je tegenspeler een combo op je los, dan kan je niets anders doen dan hem volledig uitzitten. Een groot nadeel is wel dat dit een flink deel van de creativiteit in combos belemmert. Je wordt namelijk verplicht om character swaps te doen om de meter te temmen.

Anime Marvel?

Audiovisueel ziet Tokon er geweldig uit. Het mag dan wel een anime geïnspireerde versie zijn van Marvel hun personages, maar het ziet er simpelweg fenomenaal uit. De game is lekker kleurrijk en brengt geliefde personages in een alternatieve variatie. Als comic fan heb ik daar weinig problemen mee. Heel wat verschillende comics met dezelfde personages worden door verschillende artiesten neergezet en hier is het niet anders. De soundtrack viel ook meteen in de smaak. Heavy metal-stukjes wisselen af met high beat electro en de fights worden er alleen maar intenser door.

Het verhaal wordt opgesplitst in verschillende teams. Zo heb je een episode met de X-Men, eentje met de Knights of Doom enzovoort. Alles wordt gebracht in comic panels die, verwarrend genoeg, in manga stijl van rechts naar links lezen. Leuk is dat elke episode een andere visuele stijl krijgt. De episodes overlappen ook met personages uit andere episodes, waardoor je ze in verschillende visuele iteraties te zien krijgt. Een kosmische fighter, The Champion, schuimt planeet per planeet af op zoek naar een team vechters dat hem kan verslaan. Lukt dat niet, dan wordt hun wereld vernietigd. Dit doet natuurlijk denken aan Galactus, maar is dat helaas helemaal niet. Het is een run of the mill anime-personage dat speciaal voor deze game ontworpen werd. Misschien jammer dat er geen Marvel-personage als big bad gebruikt werd, al maakt dit het wel mogelijk om alle mogelijke villains als speelbare personages in hun eigen teams in te zetten.

Marvel Tokon is trouwens opvallend compleet en gepolijst en dat mag ook wel, want PlayStation vraagt er de volle mep voor.

Conclusie:

Marvel Tokon schiet per direct raak met een enorm gepolijste fighting game die de Marvel personages stuk voor stuk geweldig vertolkt. De gameplay lijkt simpel op het eerste gezicht, maar kent aardig veel diepte zonder zijn spelers te laten verdrinken in de klassieke tag fighter mechanics. Marvel Tokon is misschien wel de meest toegankelijke fighting game die kans maakt om heel wat nieuwe spelers aan te trekken en er ook nog eens in slaagt de complexiteit te brengen die nodig is om de FGC (Fighting Game Community) te bekoren.