Minecraft Dungeons II

Minecraft mag dan wel een megasucces zijn geweest, Minecraft Dungeons was dit allerminst. Het was geen slechte game, maar een typische ‘Game Pass game’. Hiermee wil ik zeggen dat het een heel leuk extraatje is voor mensen met Game Pass. Zeker met vrienden speelde de game lekker weg en was het best wel genieten.

Je begint als een held zonder huis. Op het moment dat de game start, wordt jouw dorp overvallen door een groep zombies die op zoek zijn naar de laatste verse hersens op het vaste land. Er zit helaas niet veel anders op dan te vluchten. Met de laatste nog levende mensen vecht je een weg door jouw dorp en bij de kust pak je een bootje, waarmee je de zee moet trotseren op zoek naar nieuw land en nieuwe kansen.

Dit nieuwe land vind je al snel. In de game wordt het de overworld genoemd en je wordt welkom geheten in een plaatsje met de naam Brave Haven. Hier zwaait de vriendelijke Cartographer met de scepter. Terwijl jij aankomt, wordt de stad overvallen door een groep mensen die de bewoners van Brave Haven de Illagers noemen. Ik moest er even over doen om de woordgrap te begrijpen en vind hem nog steeds niet grappig.

Deze Illagers leefden voor lange tijd in de onderwereld tot ze de Sift ontdekten. Dit is een rift, maar dan heel speciaal. Dankzij de Sift is het voor ze mogelijk om in de overworld te komen en daar de boel onveilig te maken. De Cartographer vraagt of jij wil helpen in de strijd. Omdat je niet al te onaardig over wil komen, beloof je om te helpen waar je kan. Vervolgens gaat, net als in bijna iedere game, iedereen ervan uit dat jij het allemaal wel even oplost.

Een van de meest gevraagde features van het eerste deel was het springen. Dit was toen niet mogelijk, wat een veelgehoorde klacht was over deze game. In dit tweede deel kun je wel met beide voetjes van de vloer, wat wat extra mogelijkheden geeft. De belangrijkste mogelijkheid is dat je de wereld stukken beter kunt verkennen. Als je dan toch goed kan verkennen, leek het de ontwikkelaars een leuk idee om er een open wereld van te maken en dat is precies wat ze hebben gedaan.

Dit zijn de twee belangrijkste wijzigingen vergeleken met het eerste deel. Het springen en de open wereld maken Minecraft Dungeons II niet uniek, maar het is een plezierige open wereld om in rond te lopen. Er is overal wel iets te doen. Er zijn diverse portals naar andere, kleinere werelden en er zijn, zoals je met deze titel wel kan verwachten, talloze dungeons.

Voor de rest is co-op flink verbeterd. Het is nu mogelijk om de volledige game met je vrienden te spelen en dat is denk ik ook het leukste wat je met deze game kan doen: gewoon lekker met vrienden de open wereld verkennen. Je kan ook de game alleen spelen, maar dan loop je wel tegen een aantal kleine problemen aan.

Zoals ik in de vorige alinea al aangaf, is Minecraft Dungeons II ingericht om te spelen met meer personen. Je ziet dit terug bij eindbazen. Deze zijn groot en moeilijk te verslaan als je alleen speelt. Dit heeft er vooral mee te maken hoe de besturing werkt.

Het gaat hier vooral om de rechter joystick. De ontwikkelaars vonden het een goed idee om die te gebruiken om een kant op te duiken. Dat is handig, behalve dat je na één keer duiken bijna tien seconden moet wachten tot je nogmaals aan de beurt bent. Krijg je twee klappen vlak achter elkaar, dan zul je die tweede klap moeten incasseren. Je kunt voor het wegduiken net zo goed een knop gebruiken.

Met andere woorden: het is het beste als je de vijanden op afstand houdt. Dit kan. Je kan namelijk melee vechten of met pijl en boog. Die laatste is bijzonder effectief, maar heeft wat nadelen. Doordat de rechter joystick is gereserveerd voor het wegduiken, kun je hier niet mee mikken, wat bij bijna iedere andere game van dit genre wel kan. Je moet naar de vijand lopen om op hem te kunnen schieten. Dit is niet heel praktisch. Als je op je vijand afloopt, ben je gemakkelijker door hem te raken.

De combat is verder wel te doen. Het feit dat schieten in deze game bijzonder effectief is, zorgt er wel voor dat je flinke afstand wil houden tussen jou en de vijand. Dit is niet altijd mogelijk. Soms word je in de game overvallen en dan komen er opeens een hele kluit vijanden op je af. Schieten heeft dan geen zin en je bent volledig afhankelijk van de melee.

De wereld is opgebouwd uit een heleboel blokjes die op elkaar worden gebouwd. Minecraft is vooral bekend om het op elkaar stapelen van deze blokjes en daar worden de meest geweldige dingen mee gemaakt. Je ziet dit goed terug in Minecraft Dungeons II. Alles is gebouwd uit blokjes, ook wel voxels genoemd.

Voor de rest is het wel typisch Minecraft. De vijanden bestaan, net als de wereld, uit allemaal blokjes en de ontwikkelaars hebben echt hun best gedaan om het Minecraft-gevoel in de game te krijgen. De kleuren, het geluid en ook de monsters geven me de hele tijd het gevoel alsof ik de bekende survival game zit te spelen. Zelfs de Enderman krijgt een rol. Heel soms komt deze lange slungel even buurten en dan kun je beter maken dat je wegkomt, want hij is behoorlijk moeilijk te verslaan.

Minecraft Dungeons II is een familievriendelijke game met een open wereld. Hij is vooral geschikt voor mensen die graag met vrienden spelen. Je zult er wel rekening mee moeten houden dat de besturing niet al te best is, maar als je daaraan gewend bent geraakt, heb je een heel leuke tijd met deze game. Zeker voor Game Pass-abonnees is het de moeite waard het te proberen.