Monster Hunter 3: Ultimate

Mijn eerste aanvaring met de Monster Hunter-franchise was met Monster Hunter Tri op de Nintendo Wii. Een plezierige ervaring, maar niet een die verklaarde waar iedereen zo lyrisch over was. Met Monster Hunter 3: Ultimate krijgt Capcom nogmaals de kans om mij te overtuigen.

In Monster Hunter 3 Ultimate zul je als het groentje onder de jagers uitgestuurd worden naar een afgelegen dorp. Dit dorp leeft voornamelijk van visserij, hetgeen recentelijk bemoeilijkt is geworden. De bron van de kopzorgen is de Lagiacrus, een gigantische zeedraak die de vloot van vissers als tandenstokers kan gebruiken.

Ten einde raad beroept het dorp zich op de Guild, een organisatie welke zich specialiseert in het uitroeien van dergelijke gedrochten. Waarom de Guild dan een totaal onervaren jager stuurt, mag Joost weten.

Gewapend met slechts je standaard uitrusting en wapentuig maak je geen enkele kans tegen de Lagiacrus. De eerste uren zul je dan ook vooral bezig zijn met het verzamelen van grondstoffen om betere wapens en armour te craften…onder andere. Het grootste struikelblok voor spelers die onbekend zijn met Monster Hunter zal namelijk het overweldigende aantal opties zijn dat het spel op je af werpt.



In het begin wordt je handje nog redelijk vast gehouden. Trek het bos nabij het dorp in om monster te doden en het lichaam van waardevolle elementen te ontdoen, gooi je lijn uit bij een visplek, pluk her en der wat herbs of paddestoelen en sla wat met je pikhouweel of vlindernetje in de rondte om ore en insecten aan je inventory toe te voegen. Al deze stoffen hebben hun eigen nut, zij het in gebruik, craften of het combineren om bijvoorbeeld potions en stinkbommen te maken.

Deze basis is redelijk uitgebreid maar, ondanks de redelijk rommelige menu’s, nog te overzien. Maar wanneer je later in het spel rekening moet houden met villager requests, het uitsturen van vissersboten en het tot bloei komen van je spullen op de boerderij, vergezeld door de nodige clipping issues en enkele bug, kan dit overzicht al snel verloren gaan. Wanneer werd ik burgemeester van dit gehucht?



Alle randactiviteiten daar gelaten, want je voornaamste taak is nog altijd het doden, al dan niet vangen van de vele wezens die de wereld van Monster Hunter rijk is. In het begin sla je een zwakke dinosaurus neer of ontwijk je de angel van een uit de kluiten gewassen bij. Maar al snel krijg je grotere varianten van dinosaurussen, vuurspuwende vogels en gigantische rog/kogelvis/aal hybrides die het doel van je opdracht zijn.

Eens deze wezens hun lelijke koppen opsteken, zul je merken dat je in je eentje niet bepaald sterk staat. Zelfs met de nodige voorbereiding, het beste armor dat je op dat moment kunt maken en het wapen dat je uit ruim tien soorten kunt kiezen en upgraden, blijkt het vaak een uitputtingsstrijd van ruim een half uur te worden. Te lang voor vele spelers, vooral als je na 29 minuten alsnog zelf het loodje legt.



Hoewel je altijd zelf verantwoordelijk bent voor je dood (met goede timing kun je immers alles ontwijken), is het een goed idee om eens naar het handelsschip in het dorp te gaan. Deze voert je naar verschillende plaatsen, waaronder de mogelijkheid om Monster Hunter 3 Ultimate in co-op te spelen.

Tezamen met drie kompanen online of met drie vrienden in ad-hoc via 3DS zullen de eens schijnbaar onmogelijk strijden vaak in je voordeel beslecht worden. Hierbij werkt het goed als je strijdmakkers rond hetzelfde niveau zitten, omdat er anders afbreuk aan de ervaring wordt gedaan.



En wat blijkt? Na een uurtje of twintig in co-op had ik nog een queeste open staan die ik eerder nooit kon halen. Met onderhoud aan ons Wi-Fi werd ik noodgedwongen om nogmaals deze vijand zelf te lijf te gaan. Het gedrocht ging in no time neer. Ergens op een punt was mijn rookie hunter uitgegroeid door een ware monster jager en ik had het niet eens gemerkt. Pas toen zonk het in wat de kracht van Monster Hunter is. Het is niet het doel, maar de reis die de game onvergetelijk maakt. En deze reis is met tachtig uur op de teller nog lang niet ten einde, mede dankzij een voorlopig stabiele stroom aan gratis DLC.

Conclusie

Monster Hunter 3: Ultimate weet weinig indruk te maken als het je in het begin bombardeert met opties en nog minder wanneer het je voor ellenlange gevechten zet. Maar wanneer het je laat spelen met je vrienden blijkt het een heel vermakelijke game te zijn. En wanneer je ergens diep in de game even de tijd neemt op terug te kijken zie je pas dat langzaam maar zeker de game is meegegroeid met jouw karakter.